Οι ειρήσθω εν παρόδω στο Dizzy Miles

Οι ειρήσθω εν παρόδω ζωντανά την Πέμπτη 12 Μαΐου στο Dizzy Miles,

Ευτυχίδου & Αθανασίας 4, δίπλα στο άλσος Παγκρατίου

Τηλ κρατήσεων, πληροφοριών: 210 3640614 & 210 7520272

Ώρα έναρξης 21.30

Είσοδος 5 ευρώ

Οι ειρήσθω εν παρόδω παρουσιάζουν συνθέσεις από τον πρώτο τους προσωπικό δίσκο «οιστρηλασία» καθώς και νεότερες οργανικές τους συνθέσεις, μαζί με ένα επιλεγμένο ρεπερτόριο διασκευών, που καλύπτουν  ένα ευρύ μουσικό φάσμα από jazz standards, παραδοσιακούς σκοπούς μέχρι και συνθέσεις σύγχρονων δημιουργών, με έντονη αυτοσχεδιαστική διάθεση.

Στους ειρήσθω εν παρόδω  συμμετέχουν οι μουσικοί:

Γιώργος Κεσίσογλου - ούτι,

Παναγιώτης Ράπτης  - άλτο & σοπράνο σαξόφωνο, φλάουτο

Άκης Αλεβιζόπουλος - κρουστά

Θανάσης Γουρούνας - 6χορδο ηλεκτρικό μπάσο & κοντραμπάσο 

Χρήστος Τσαρούχας - κρουστά

Σέργιος Χρυσοβιτσάνος  - βιολί

Περισσότερες πληροφορίες στο:   www.iristhoenparodo.com

Επικοινωνία στο:   info@iristhoenparodo.com

Ο Νίκος Χαλβατής στο @Ρουφ

Νίκος Χαλβατζής

Hype και πόζα

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011 στο Ρουφ

Τέσσερα χρόνια μετά το Πλάνο Εξόδου και με ένα καινούριο δίσκο στο ενεργητικό του το Γκόλεμ #, ο Νίκος Χαλβατζής, συνεχίζει, πλέον, σε συνεργασία με μέλη των Τεφλόν. Παρουσιάζει τη μουσική και το λόγο του πειραγμένο, προσωπικό και  μαζικό.  Κομμάτια στην άκρη της πίστας τελειωμένα από συγγένειες, hype και πόζα.

Μαζί του οι:

Δημήτρης Γρηγοριάδης: Ντραμς

Βαγγέλης Χριστοδούλου: Κόντραμπάσσο

Κώστας Τσιώλης: Rhodes, synth, toy piano, ύφος

Κέφι εγγυημένο.

INFO
@Ρουφ,  Χώρος Πολιτισμού

Κωνσταντινουπόλεως 10 & Ανδρονίκου 18, Ρουφ - Γκάζι.

Τηλέφωνα κρατήσεων: 6982-904362, 210-3837191
info@sto-rouf.gr

Έναρξη: 10.30 μ.μ.

Τιμή εισόδου: 7 ευρώ. Τιμή ποτού: 5 ευρώ.

Η Μαρίζα Κωχ στο @Ρουφ

Τα  Σαββατόβραδα του  Μάη με τη Μαρίζα Κωχ στο Ρουφ

Σάββατο 7, 14, 21, και 28 Μαΐου 2011

Έκπληξη και μάλιστα ανοιξιάτικη. H Μαρίζα Κωχ με τους συνεργάτες της μουσικούς και νέους τραγουδιστές μας αποκαλύπτει εκ νέου τη διαχρονική ποίηση του ελληνικού τραγουδιού και την αξία του στο σήμερα.

Μέσα από ένα μουσικό πρόγραμμα που καταργείτα σύνορα ειδών και χρόνου, η σημαντική κι αγαπημένη τραγουδοποιός ανθολογείτα σπουδαία κι αυθεντικά νοήματα κι αισθήματα, τα πιο όμορφα τραγούδια, για να μας τα προσφέρει ως παρηγοριά κι ελπίδα σε μέρες στενάχωρες, για να μας ανοίξει παράθυρο με άλλη θέα.

Από τον άμυαλο Σεβαχ έως την άπιαστη Fata Morgana, από τον Τσιτσάνη έως τον Χατζιδάκι, από τα παραδοσιακά έως τον Καββαδία η φωνή της Μαρίζας Κωχ ταξιδεύει και φέρνει τη δροσιά του Μάη.

INFO
@Ρουφ Χώρος Πολιτισμού

Κωνσταντινουπόλεως 10 & Ανδρονίκου 18, Ρουφ - Γκάζι.

Τηλέφωνα κρατήσεων: 6982-904362, 210-3837191
info@sto-rouf.gr

Έναρξη: 10.30 μ.μ.

Είσοδος: 10 ευρώ και 5 ευρώ το ποτό.

"Η καχυποψία ενός άλλοθι" σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη

ΠΑΤΡΑ

Την Παρασκευή 6 Μαΐου 2011, ώρα 20.00, στον χώρο πολιτισμού Ποικίλη Στοά (Ρήγα Φεραίου 129 & Παντανάσης) ο Χρήστος Α. Μιχαήλ παρουσιάζει την ποιητική του συλλογή «Η καχυποψία ενός άλλοθι», εκδόσεις ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ. Θα μιλήσει η Βασιλική Πέτσα, υποψήφια διδάκτωρ Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καθώς και ο συγγραφέας του βιβλίου. Θα τραγουδήσουν η Μαρία Παπαγεωργίου και ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης.


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Την Τρίτη 10 Μαΐου 2011, ώρα 19.00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), ο Χρήστος Α. Μιχαήλ παρουσιάζει την ποιητική του συλλογή «Η καχυποψία ενός άλλοθι», εκδόσεις ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ. Θα μιλήσουν οι Ελένη Μπιρμπίλη, συγγραφέας, Γιώργος Αλισάνογλου, ποιητής. Θα παίξει κιθάρα και θα τραγουδήσει ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου.

Ο Χρήστος Α. Μιχαήλ μας παρουσιάζει μια σειρά από ποιήματα χωρίς ηλικία, συνοδευόμενα από σκίτσα της Παναγιώτας Τσιμπαλίδη. Αποστάγματα νύχτας και ημέρας, ζωή καταχρασμένη σαν ελπίδα, έρωτες που δεν χώρεσαν στις λέξεις, θεωρίες που έμειναν θεωρίες, ρολόγια που δεν πρόλαβαν, απολογίες και τοκισμένα ψυχικά χρέη, τραγούδια που κι έγιναν ασπίδα και συνείδηση. Τριάντα ποιήματα σε ελεύθερο στίχο και εννέα έμμετρα, δοσμένα με την καχυποψία μιας πένας που δικάζει τα ίδια της τα άλλοθι.

Ο Χρήστος Α. Μιχαήλ γεννήθηκε στη Σαλαμίνα, τελείωσε το σχολείο στη Λεμεσό και σπούδασε Χρηματοοικονομική και Τραπεζική Διοικητική στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος σε μουσικά περιοδικά, έντυπα (Δίφωνο) και διαδικτυακά (e-tetradio.gr, musicheaven.gr, musicpaper.gr). Αυτό είναι το πρώτο του βιβλίο.

4 μήνες Musicpaper

Το Musicpaper.gr συμπληρώνει 4 μήνες κυκλοφορίας στο διαδίκτυο.

Μέχρι σήμερα έχουν επισκεφτεί την σελίδα του περισσότεροι από 50.000 μοναδικοί αναγνώστες. Tους ευχαριστούμε πολύ για την στήριξή τους.

Συνεχίζουμε με πολλές ειδήσεις και αποκλειστικότητες!

Στο Musicpaper.gr:

Δείτε πρώτοι το νέο video clip των Pop Eye

Διαβάστε:

- τη συνέντευξη του Darius Keeler των Archive στον Αδάμ Γιαννίκο

- τι απάντησαν η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή στον Σωτήρη Μπέκα

- ποια είναι η σχέση του Διονύση Σαββόπουλου με τον Καραγκιόζη, σε επιμέλεια του Μάκη Γκαρτζόπουλου

- το άρθρο του Δημήτρη Αποστολάκηγια τις απαρχές και τις λύσεις της κρίσης

- το θέμα της Βάσιας Τζανακάρη για τους Twilight Singers

- το Παραδούναι και Λαβείν από τον Σωτήρη Μπέκα και το Γκρο Πλαν του δεκαπενθημέρου

- Πολλά νέα και ειδήσεις από τη μουσική επικαιρότητα.

Καλές περιηγήσεις!

(Από το Γραφείο Τύπου του Musicpaper)

Παρουσίαση του βιβλίου του Ευτύχη Μπιτσάκη "Η ύλη και το πνεύμα"

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε σε εκδήλωση με αφορμή  την έκδοση του νέου βιβλίου του Ευτύχη  Μπιτσάκη, Η ΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στη ΣΤΟΑ  ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, τη ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011, στις  8 μ.μ.

Ομιλητές:

- Βένιος Αγγελόπουλος,  πανεπιστημιακός ΕΜΠ
- Αριστείδης Αραγεώργης,  επίκουρος καθηγητής ΕΜΠ
- Κώστας Πόταγας, νευρολόγος,  Πανεπιστήμιο Αθηνών
- Θεώδορος Σωτηρούδης, διευθυντής  ερευνών, Ινστιτούτο Βιολογικών Ερευνών  και Βιοτεχνολογίας, Εθνικό Ίδρυμα  Ερευνών.

"Αγαπητέ μου Οδυσσέα" - Ο Θεοδωράκης γράφει στον Ελύτη

Αγαπητέ μου Οδυσσέα,
σου στέλνω τις πρώτες σελίδες από την εκτύπωση
του έργου μας. Πρόκειτα για μια φοβερά
εξοντωτική εργασία που θα κρατήσει τουλάχιστον
ένα χρόνο ακόμα, έως ότου ολοκληρωθεί όλη.

Όταν την έλαβα ένιωσα μεγάλη συγκίνηση. Μονάχα
έτσι το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ θα μπορέσει να διαδοθεί
στο μέλλον και να διαφυλαχτεί - στη μουσική
του μορφή. Ελπίζω ότι θα ευχαριστηθείς
κι εσύ.
                                 Πάντα δικός σου,
                                               Μίκης
-----

Η επιστολή που συνόδευε τις πρώτες παρτιτούρες του "Άξιον Εστί", τις οποίες έστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης στον Οδυσσέα Ελύτη από το Παρίσι. Ένα σπάνιο ντοκουμέντο, στιγμή και μαρτυρία ενός έργου που σημάδεψε τον νεότερο ελληνικό πολιτισμό. Ευχαριστούμε τον Μάνο Ελευθερίου - στον οποίο δώρισε την επιστολή ο Οδυσσέας Ελύτης - για την παραχώρηση αντιτύπου της από το αρχείο του. Μ.Π.

1991-2011: 20 χρόνια με τον Δημήτρη Λάγιο

 

Όχι, δεν είναι λάθος. Τα είκοσι χρόνια που πέρασαν είναι μαζί με τον Δημήτρη Λάγιο, και όχι δίχως αυτόν. Κι ας έφυγε τον Απρίλη του 1991. Βλέπετε, όπως σε κάθε μεγάλο καλλιτέχνη, έτσι και στον Λάγιο, το έργο του ακολούθησε τη δική του αυτόνομη πορεία. Και αυτή υπήρξε μία πορεία δικαίωσης και καθιέρωσης του δημιουργού, εν τη απουσία του. Σε αυτά τα είκοσι χρόνια ξαναδιαβάσαμε τον Ελύτη στον "Ήλιο τον Ηλιάτορα" ως τον Ελύτη του Δημήτρη Λάγιου: έναν Ελύτη από τους διαχρονικότερους της ελληνικής δισκογραφίας, με απίθανες εναλλαγές τρυφερότητας και δυναμισμού. Ζωγραφίσαμε το δράμα της Κύπρου με χρώματα από τη μελωδική παλέτα "των Αθανάτων" και τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα. Προσεγγίσαμε την ολοζώντανη παράδοση της επτανησιακής μουσικής μέσα από τα "Λαϊκά Τραγούδια της Ζάκυνθος". Κινήσαμε για την ουτοπία "Εδώ που γεννηθήκαμε", με τις λέξεις του Φώντα Λάδη, πριν μας ζώσουν οι τύψεις όσων επέστρεφαν. Θυμηθήκαμε τα πάθη γενιών σακατεμένων, περπατώντας πλάι και μέσα στον "Άη Λαό". Ανακαλύψαμε τον ερωτισμό και την μελαγχολία των νυκτών εγχόρδων στις "Ρωγμές". Βιώσαμε την απουσία και την προσμονή της προβάροντας τον θάνατο, στην "Ερωτική Πρόβα".

Τα είκοσι χρόνια που πέρασαν είναι μαζί με τον Δημήτρη Λάγιο. Ίσως επειδή εκείνος ζει μέσα από το έργο του. Ή ίσως επειδή είμαστε, κιόλας, νεκροί.

ηρ.οικ.

Quiz: Η "Πολιτιστική" και η πρωθιέρεια του αντικομμουνισμού

Μία ευτυχής συγκυρία έφερε πολυάριθμα παλιά τεύχη της "Πολιτιστικής" στα χέρια των "Μουσικών Προαστίων". Οι διαπραγματεύσεις ήταν σκληρές, αλλά επιτέλους αποκτήσαμε πρόσβαση σε μία από τις σημαντικότερες πολιτιστικές αναλαμπές της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Τι ήταν η "Πολιτιστική"; Ένα περιοδικό τέχνης και πολιτισμού, είναι η σύντομη απάντηση. Ο πλήρης τίτλος του εντύπου ήταν "Πολιτιστική: Μηνιαία Επιθεώρηση Τέχνης". Ο σύντομος βίος του διήρκεσε τρία χρόνια, από τον Ιανουάριο του 1984 μέχρι τον Απρίλιο (;) του 1987. Ο προσανατολισμός του περιοδικού ήταν σαφώς αριστερός και η ενθάρρυνση του ΚΚΕ ήταν δεδομένη, τουλάχιστον στα πρώτα του βήματα: οι διαφημίσεις της "Σύγχρονης Εποχής" και της "Επιστημονικής Σκέψης" το επιβεβαιώνουν, πλάι σε καταχωρήσεις ταξιδιωτικών γραφείων για διακοπές στις "όμορφες σοσιαλιστικές χώρες". Τα πρόσωπα του πρώτου τεύχους επικυρώνουν τη σύνδεση με την κομμουνιστική αριστερά: Μάνος Κατράκης, Βασίλης Ραφαηλίδης, Ευτύχης Μπιτσάκης, Μαγιακόφσκι, Μπρεχτ. Εκδότης και διευθυντής του περιοδικού υπήρξε ο Αντώνης Στεμνής, ποιητής, αγωνιστής κατά της Χούντας και μέλος του ΚΚΕ ως το 1989.

Αντιγράφουμε από το editorial του πρώτου τεύχους (Πολιτιστική, τ. 1, Ιανουάριος 1984):

"Είναι σαφής σε δημιουργούς και αναγνώστες η έλλειψη ενός περιοδικού που να καλύπτει όλους τους κλάδους της τέχνης και του πολιτισμού, με τις σελίδες του αφιερωμένες στη δημιουργία και το στοχασμό, στην ενημέρωση και τον προβληματισμό, στην έρευνα και τη μελέτη των καλλιτεχνικών και πολιτιστικών ζητημάτων.

Η "Πολιτιστική" έχει ακριβώς αυτόν το στόχο και ταυτόχρονα επιδιώκει να εκφράζει έμπρακτα την προοδευτική σκέψη, τους ανθρώπους της πόλης και της επαρχίας.

Στον καθημερινό αγώνα για την επιβίωση πολιορούμαστε από μεγαλόστομες υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή μα σπάνια βρίσκουμε αυτό που αναζητάμε, μέσα στην υπερπροσφορά "κουλτούρας", την προπαγάνδιση της κοσμοπολίτικης αφρόκρεμας, του καταναλωτισμού, της φυγής σε ψεύτικούς παραδείσους, μέσα στην προώθηση της σύγχυσης και λύσεων ισοπεδωτικών ή προσαρμοσμένων στην πνευματική αδράνεια, τη στολισμένη σήψη και τις μουσειακές καταχωρήσεις, μέσα στην εξουδετέρωση της έφεσης και του ταλέντου.

Η "Πολιτιστική" είναι περιοδικό που αγωνίζεται για την ανάπτυξη της τέχνης και του πολιτισμού, ανοιχτό στο δημιουργικό διάλογο και την αντιπαράθεση, απαλλαγμένο από μονόπλευρες κατευθύνσεις, έξω από κυκλώματα και αερόβιες παρέες, ιδιοτελή κριτήρια και μονομανείς προβολές "ονομάτων", ταγμένο στα ιδανικά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ανεξαρτησίας και της ειρήνης κι επιδιώκει να συμβάλει στη λύση των προβλημάτων που βάζει η ίδια η ζωή"

[...]

Και τώρα το QUIZ που όλοι περιμέναμε: ποια προβεβλημένη συγγραφέας, αρθρογράφος free press περιοδικών, υπέρμαχη των απολύσεων, και επί πληρωμή σφοδρή κριτικός της κομμουνιστικής αριστεράς στη χώρα μας υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας της "Πολιτιστικής";

Για να σας βοηθήσουμε, παραθέτουμε ένα απάνθισμα από τις φιλοσοφικές αναζητήσεις της εν λόγω συγγραφέως (αφότου φυσικά είδε "το φως το αληθινό", είκοσι χρόνια μετά την "Πολιτιστική"):

"Το ΚΚΕ δεν ωφελεί κανέναν· αντιθέτως, βλάπτει τα κοινωνικά στρώματα για τα οποία υποτίθεται ότι αγωνίζεται. Τα παρασύρει, όπως συνηθίζει, σε τυφλές περιπέτειες, σε αδιάλλακτη και ανόητη συμπεριφορά. Το ΚΚΕ ήταν και εξακολουθεί να είναι μια μεγάλη απάτη που επηρεάζει πλήθος τίμιων πολιτών: ως κόμμα και ως παρασκηνιακός μηχανισμός άλλων κομμάτων, συνδικάτων, συντεχνιών κτλ. ταλαιπώρησε, δυσφήμισε, δολοφόνησε τα ίδια του τα μέλη·"

"Το ΚΚΕ δεν έχει καμιά σχέση με όλ’ αυτά: είναι κόμμα κοινωνικού και ιστορικού μίσους που εκφράζει τα μικρόψυχα συναισθήματα του χωριού και της υπανάπτυξης. Δεν είναι τυχαίο που επηρεάζει ακόμα και τους δεξιούς δημοσιογράφους οι οποίοι νιώθουν δέος μπροστά σ’ έναν τέτοιο μηχανισμό. Πιθανώς οι ίδιοι άνθρωποι νιώθουν δέος μπροστά σε παρελάσεις με το βήμα της χήνας· μπροστά στις στρατιωτικοπατριωτικές τελετουργίες στις οποίες επιδίδονται σε όλη τη διάρκεια της πρόσφατης ιστορίας οι φασίστες και οι σοσιαλφασίστες".

Δες κι αυτό:

"Ενώ πολλοί εργαζόμενοι διατελούν σε κατάσταση κοινωνικού αποκλεισμού, εξασκούν βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, ή είναι χρονίως άνεργοι, άρρωστοι και φτωχοί, το συνδικαλιστικό κίνημα διαμαρτύρεται συχνά και εντόνως για μια-δύο νόμιμες απολύσεις, για σποραδικά κρούσματα εργατικής δεινοπάθειας. Υπάρχουν «νόμιμες» απολύσεις; Υπάρχουν. Αν έχει κάποια σημασία, έχω απολυθεί, νομίμως, πάνω από πέντε φορές: εργάζομαι, χωρίς διακοπή, από 18 ετών. Ωστόσο, η φρασεολογία του τύπου «οι εργαζόμενοι πετιούνται ξαφνικά στο πεζοδρόμιο» ταιριάζει στην εποχή του Καρόλου Ντίκενς: σε μια ευρωπαϊκή χώρα στον 21ο αιώνα δεν τίθεται θέμα πεζοδρομίου – καταβάλλονται αποζημιώσεις· συνήθως οι εργαζόμενοι βρίσκουν άλλη δουλειά σε μικρό χρονικό διάστημα. Αυτός είναι ο κανόνας: πράγματι, εξαιρέσεις υπάρχουν.


Τα κόμματα και οι ομάδες της λεγόμενης «Αριστεράς» (την οποίαν αμφισβητώ) στηρίζουν άνευ όρων τις κινητοποιήσεις των συνδικαλιστών χωρίς να ενημερώνονται για την οπτική του εργοδότη. Για δημαγωγικούς-ψηφοθηρικούς λόγους εφαρμόζεται το δόγμα «ο εργαζόμενος έχει πάντα δίκιο». Όμως, σε ορισμένες περιστάσεις, ο εργαζόμενος δεν ανταποκρίνεται στην περιγραφή της εργασίας για την οποίαν έχει προσληφθεί. Σε ορισμένες περιστάσεις δεν έχει καθόλου δίκιο".

Ο πρώτος αναγνώστης / αναγνώστρια που θα απαντήσει σωστά κερδίζει ένα τεύχος της "Πολιτιστικής" από το αρχείο των Μ.Π.
ηρ.οικ.

Επί το έργον: Ο Νίκος Μαμαγκάκης για τον Νίκο Μαμαγκάκη

Ο Νίκος Μαμαγκάκης γράφει για δέκα δίσκους του

(δημοσιεύτηκε στο www.musicpaper.gr)

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας εξελίσσεται ένα μείζον καλλιτεχνικό γεγονός: ο Νίκος Μαμαγκάκης, ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή έλληνες συνθέτες, εκδίδει το σύνολο του έργου του σε 70 δίσκους ακτίνας από τις εκδόσεις «Ιδαία». Περιλαμβάνονται έργα ήδη δισκογραφημένα, σε αναθεωρημένες ενορχηστρώσεις και ερμηνείες, και πλήθος άλλων που κυκλοφορούν για πρώτη φορά. Αναγνωρίζοντας τη σημασία αυτής της προσπάθειας, του ζητήσαμε να μας μιλήσει για δέκα έργα, αντιπροσωπευτικά του συνόλου. Ο Μαμαγκάκης μας παρέπεμψε ευγενικά στα κείμενα που συνέταξε για τα cd, τα οποία και παραθέτουμε με την άδειά του. Συνειδητά αφήσαμε εκτός αφιερώματος τα «Τραγούδια της Παράδεισος», ένα ιδιόμορφο έργο που θα παρουσιάσουμε μελλοντικά σε ξεχωριστή αναφορά.

ηρ.οικ.

-----

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΠΑΠΠΑ

Έζησα την υπόθεση Μπελογιάννη από κοντά, κυνηγημένος από ασφαλίτες (αδερφό κομμουνιστή στη Μακρόνησο), με μια δραματική περιρρέουσα ηχητική ατμόσφαιρα από τα διάφορα πικ-απ που παίζανε τις επιτυχίες της άνθησης του ρεμπέτικου και που σ’ όλη τη διάρκεια της δίκης αυτής αλλά και γενικότερα της τραγικής εποχής εκείνης, ακουγόντανε σαν ασταμάτητα μοιρολόγια ειδικά γραμμένα για τις περιστάσεις αυτές. Διαβάζοντας τελευταία την ποίηση της Έλλης Παππά και τα «Γράμματα στο γιο μου», εντελώς αυθόρμητα άρχισα να τα μελοποιώ. Παράλληλα η φιλόλογος Μαρία Παχνιστή κορφολόγησε από το βιβλίο «Γράμματα στο γιο μου» και από τα ποιήματα «Δουλειά της φυλακής» ένα μικρό λιμπρέτο που διαβάζει η Σαβίνα Γιαννάτου πάνω σε λαϊκότροπες παραλλαγές για πιάνο. Στα ενδιάμεσα κυριαρχεί η μικρή ρεμπέτικη σουίτα για οχτώ όργανα και όλο αυτό διανθίζεται με έντεκα τραγούδια που τραγουδούν η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, η Ειρήνη Δερέμπεη και ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου. Θα μπορούσα να πω πολλά για το ηχούργημα αυτό, όμως νομίζω ότι τα είπα με την μουσική. Θέλω όμως να πω ότι ηχογραφώντας το έργο η Σαβίνα Γιαννάτου δεν άντεξε και κάποια στιγμή ξέσπασε σε δάκρυα διαβάζοντας και τραγουδώντας αυτή την εκπληκτική ιστορία των δύο αυτών ανθρώπων που για μένα είναι από τα σημαντικότερα πλάσματα που γέννησε αυτός ο τόπος.

ΑΟΡΑΤΟΣ ΘΙΑΣΟΣ

Το πρώτο μου ενσυνείδητο τραγουδιστικό μου σκαρίφημα ήταν το ποίημα «Εν τω μηνί αθύρι» του Κ.Π. Καβάφη, ακριβώς πριν πενήντα χρόνια (1957) στο πρώτο χρόνο της σπουδής μου στην Ακαδημία του Μονάχου και το οποίο δυστυχώς δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτή την εργασία. Έκτοτε η ποίηση του Καβάφη και η πρόθεσή μου για μια σύνθεση πάνω στη ποίηση αυτή υπέφωσκε μέχρι που πριν μια τετραετία άρχισα να δουλεύω πάνω στα 24 τραγούδια αυτά. Κινήθηκα σε δύο άξονες. Στην καθαρή μελοποιία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται, που όμως εμένα δεν με ικανοποιούσε πλήρως επειδή συνήθως η μελοποιημένη ποίηση αδικεί τον λόγο και την κατανόησή του. Γι’ αυτό προσπάθησα να συνθέσω περιοδικά και με όση μπορούσα καλύτερη άρθρωση μια παράλληλη ομιλούμενη μελωδία έτσι που ο σπουδαίος καβαφικός λόγος ν’ ακούγεται και να κατανοείται στην πλήρη μεγαλοσύνη του. Όμως και πάλι μου ’λειπε κάτι. Τα περισσότερα ποιήματα του Καβάφη είναι ηδονιστικά - κατά την έκφραση του Δημήτρη Μητρόπουλου. Η γλώσσα όμως που διαλέγει ο Κ.Π. Καβάφης τις περισσότερες φορές δεν συνάδει με τις καυτές ατμόσφαιρες των ποιημάτων του. Επομένως μου ’λειπε η ατμόσφαιρα των χώρων που βίωσε και γενικά το ηχητικό περιβάλλον όπως εγώ το φανταζόμουν. Γι’ αυτό προσέφυγα σε μια απλή λύση. Δημιούργησα μια ανατολίτικη ατμόσφαιρα, μια φανταστική Αλεξανδρινή ηχητικότητα, στοιχείο που κατά τη γνώμη μου δεν είχε χρησιμοποιηθεί από τους μελοποιημένους καβαφικούς στίχους.

ΝΕΑ ΕΚΔΡΟΜΗ

Στο Γεράσιμο Μηλιαρέση αφιερώνω την «Εκδρομή» αυτή για να την ακούει στην αιώνια εκδρομή που έχει πάει. Είναι έργο εξομολογητικό και αναφέρομαι στην Νέα Εκδρομή, γραμμένο για την Έλενα Παπανδρέου το ‘ 86 στην Αγγλία, και όχι στη μουσική της ταινίας του Τάκη Καννελόπουλου. Ο Γεράσιμος Μηλιαρέσης την εποχή εκείνη είχε ουσιαστική συμμετοχή στο στήσιμο και την εκτέλεση της Εκδρομής. Τον καιρό εκείνο ήταν σχεδόν ακατόρθωτο στην Ελλάδα να βρεθούν πάνω από 3 κιθαριστές που θα μπορούσαν να παίξουν το έργο αυτό. (Γεράσιμος Μηλιαρέσης, Δημήτρης Φάμπας, και ο αείμνηστος παιδαγωγός, κιθαριστής και άνθρωπος, πρωτοπόρος Χαράλαμπος Εκμετζόγλου). Αιωνία σου η μνήμη παλιέ μου φίλε Μάκη...

ΚΡΗΤH - ΜΕΓΑΛΟ ΟΡΑΤΟΡΙΟ ΤΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ

Είναι το πιο διεξοδικό μου έργο για την Κρήτη και βασίζεται πάνω σε κείμενα που απηχούν την προϊστορία (μυθολογία), την αρχαιότητα, την βυζαντινή περίοδο, την ενετοκρατία,  την τουρκοκρατία και τον πόλεμο με τους Γερμανούς-εξού και ο τίτλος. Μουσικά είναι μια ηχητική πανσπερμία από τραγούδια της πιο απλής μορφής μέχρι ηχητικότητες πολύ περισπούδαστες.

ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ

Τα τραγούδια αυτά γράφτηκαν σε συνεργασία με τον πολυαγαπημένο μου φίλο Γ. Ιωάννου, μια συνεργασία που θα θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη, πράγμα που θεωρώ ότι έπαιξε μεγάλο ρόλο στο αποτέλεσμα και την επιτυχία τη προσπάθειας αυτής. Ο Γεωργουσόπουλος έγραψε ότι είναι από τα καλύτερα τραγούδια που γράφτηκαν στην Ελλάδα τα τελευταία 50 χρόνια. Η δουλειά αυτή θεωρείται καινοτομία από ορισμένους μουσικολόγους όπως ο Λάμπρος Λιάβας σ’ ότι αφορά την εναρμόνιση τους που δεν έγινε με το συνήθη τρόπο (κλασσική αρμονία).

ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Τα Μυστικά Τραγούδια γράφτηκαν δέκα χρόνια μετά το Κέντρο Διερχομένων. Οι στίχοι είναι παραγγελία δική μου στον ποιητή Μιχάλη Γκανά. Από μουσικής απόψεως ήθελα να είναι μια προέκταση και εξέλιξη των μέσων που μεταχειρίστηκα στο Κέντρο. Τα τραγούδια έχουν μια πρωτιά, γιατί τα τραγούδησε για πρώτη φορά η Μελίνα Κανά, που ξεκίνησε την καριέρα της με αυτά και θέλω ακόμα με υπερηφάνεια να προσθέσω ότι αγαπήθηκαν πολύ από τον Μάνο Χατζιδάκι και ότι ενταφιάστηκαν κυριολεκτικά από αυτούς που τα πρωτοκυκλοφόρησαν.

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

Είναι το πρώτο μου έργο που κυκλοφόρησε σε δίσκο και είχε λαϊκή απήχηση. Δεν βασίζεται στο επαναληπτικό μοτίβο των 5/8, που έχει γεννήσει η αέναη εκφορά του δεκαπεντασύλλαβου του Ερωτόκριτου και που παίζεται και τραγουδιέται από τους παραδοσιακούς μουσικούς της Κρήτης. (Είναι αμιγώς παραδοσιακό και δεν ανήκει σε επώνυμο δημιουργό). Εγώ δανείστηκα μόνο το άρωμά του, δεν το έχω μεταχειριστεί ούτε μια φορά αυτούσια, αντίθετα έχω επινοήσει ένα πλήθος από νέα μοντέλα (παραλλαγές) πάνω στους δεκαπεντασύλλαβους στίχους. Σ' αυτή την εκδοχή που την θεωρώ και την πιο επιτυχή το έργο έχει ανανεωθεί εκ βάθρων. Στο αρχικό και πολύ σπουδαίο λιμπρέτο του Παναγιώτη Μουλλά μουσικές και μορφολογικές ανάγκες μ' έκαναν να προσθέσω πολλά νέα κομμάτια. Ο Γ. Σεφέρης στα «Ημερολόγια του ‘64» ονομάζει όαση μια Τετάρτη που άκουσε στο σπίτι του Δοξιάδη τον Ερωτόκριτο μου αυτό,  για τρεις φωνές και πέντε όργανα και σε ένα μπιλιέτο που μου ‘στειλε μου λέει «Μαμαγκάκη, το έργο σου είναι γραμμένο με γνώση και με τρόπο». Ο πολύ μεγάλος φιλόλογος, καθηγητής Στυλιανός Αλεξίου στον πρόλογό του για τον Ερωτόκριτο αναφέρει τη μπαλάντα για τρεις φωνές και πέντε όργανα καθώς και την όπερα Ερωτόκριτος - Αρετούσα το 1985 σαν τα μοναδικά μουσικά επιτεύγματα γύρω από τον Ερωτόκριτο στους τέσσερις αιώνες ζωής του έργου.

HEIMAT

Έργο ζωής, λειτούργησα ολοκληρωτικά ως συνθέτης και όχι μόνο ως κινηματογραφικός, έγραψα όλων των ειδών τις μουσικές, χωρίς περιορισμούς και συμβιβασμούς και για τις ανάγκες των films (56 ώρες, ίσως το μεγαλύτερο film του ανθρώπου) συνέθεσα έναν αριθμό έργων αυτόνομων που τα κατατάσσω αβίαστα στα πιο επιτυχημένα μου έργα. Από την μουσική του φιλμ αυτού επέλεξα έναν μεγάλο αριθμό από μουσικές, τις ανασυνέθεσα, τις ενορχήστρωσα και τις ηχογράφησα εκ νέου και τις παραθέτω σ' αυτά τα δύο cd. Από τα περισσότερα κομμάτια που έχω σε αυτά τα cd δεν χρησιμοποιήθηκαν από την παραγωγή, για λόγους που μόνο αυτή γνωρίζει. Ακούγοντάς τα αργότερα με απόσταση δύο δεκαετιών βρίσκω ότι είναι άξια ακρόασης. Αποφάσισα δε να αφιερώσω αυτά τα cd στον συνθέτη Elliot Goldenthal, που χωρίς να τον γνωρίζω απ’ την μακρινή Αμερική έπλεξε το εγκώμιό μου και τον ευχαριστώ γι’ αυτό. Σ’ αυτά τα cds  δεν υπάρχει ούτε ένα κομμάτι που να ‘ναι όπως στα films I,II,III ή στα cds  άλλης εταιρίας. Όλες οι συνθέσεις εδώ είναι αναβαθμισμένες με νέες ενορχηστρώσεις, νέες ηχογραφήσεις και γενικά όλα παραλλαγμένα. Επομένως έγραψα εξ’ υπαρχής και τις παρτιτούρες.

ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Αφιερωμένη στον Μάνο Χατζιδάκι, το πιο ερωτικό ποίημα της νεοελληνικής γλώσσας κατά τη γνώμη μου. Απαιτεί δεξιοτεχνία κιθαριστική και φωνητική (είναι γραμμένο για την Έλενα Παπανδρέου και τον Τάση Χριστογιαννόπουλο) και είναι από τις μουσικές που αγαπώ και πιστεύω πολύ ,πράγμα που δεν το συνηθίζω και πολύ. Στη νέα εκτέλεση αφαιρέθηκε ένα κομμάτι και χωρίς άλλη επέμβαση ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος ξανατραγούδησε με κατά την γνώμη μου τελειότητα την Εαρινή Συμφωνία και η άψογη ερμηνεία του μοναδικού γυναικείου τραγουδιού από την σπουδαία τραγουδίστρια και νέα φίλη μου Χαρά Κεφαλά .Θα θελα να πιστεύω ότι η Εαρινή Συμφωνία θα απασχολήσει μελλοντικά κιθαριστές και τραγουδιστές. Ο Δημήτρης Κοτρωνάκης που έχει τον ρόλο της κιθάρας στάθηκε στο ύψος του. Από μουσικής απόψεως το θεωρώ προχωρημένο και ίσως το μόνο έργο που έχει γραφτεί εξ αρχής για κιθάρα και φωνή.

ΜΕΓΑ ΟΡΑΤΟΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η αρχή έγινε πριν από πολλά χρόνια (’70) με - κάτω από άθλιες συνθήκες (δικτατορία) - παραγγελία ενός διαφημιστή για να διανέμεται δωρεάν σε πελάτες, εκχωρήθηκε στην ESSO PAPAS και πουλιόταν στα βενζινάδικα κατά χιλιάδες, χωρίς να συμφωνήσω εγώ και να μου αποδίδονται τα δικαιώματα μου. Απ’ αυτό το έργο ελάχιστα ή και καθόλου ψήγματα και στοιχεία είναι η αφετηρία του νέου αυτού έργου. Εδώ και 3 χρόνια έχω αρχίσει να το δουλεύω συλλέγοντας μεθοδικά κείμενα, ηχητικότητες, νέες προσθήκες όπως Ρήγα, Κάλβο και Σολωμό για να καταλήξω στην μορφή που παρουσιάζεται στα δύο αυτά cd. Μετά την διαμόρφωση του λιμπρέτου από μένα ο φιλόλογος Κ. Παπακυριακού επιθεώρησε και πρότεινε διάφορες βελτιώσεις. Άλλες έγιναν κι άλλες όχι επειδή ένα ορατόριο είναι καταρχήν ένα μουσικό έργο και μετά οτιδήποτε άλλο. Ο βερμπαλιστικός τίτλος του αρμόζει κατά την γνώμη μου στην επική φύση του ποιητή Μακρυγιάννη που μετά την ανάγνωση του συγκλονιστικού πρωταρχικού κειμένου αυτό που υποβόσκει στο μυαλό του αναγνώστη είναι πως δεν υπάρχει κανένας βερμπαλισμός και ότι το κείμενο απηχεί εκατό τοις εκατό την αλήθεια.

Πηγή: Μusicpaper.gr