Η άλλη οπτική (15)

 

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Έκπτωτος άγγελος, λεπρός.

Με συντροφιά μόνο τις τροχιές των πουλιών.

Άλλα θα τον χαιρετήσουνε κι άλλα θα περιμένουν να τον φάνε.

Όμως, σκέφτηκε, το χέρι μου μπορεί ακόμα να χαιδεψει το χώμα.

Και κρατήθηκε στη ζωή όπως κρατιούνται τα παιδιά από μια αγκαλιά μπαλόνια με ήλιο.

Και γιατρεύτηκε, όπως πετάνε τα παιδιά.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (14)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Έσκυψες το κεφάλι,

ουρά στα σκέλια,

ψυχή κι αυτή.

Τα χέρια σου σε ένα φλαμένκο,

αγαπάνε και δίνονται χωρίς να σε ρωτάνε.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (13)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Ο Διογένης κράτησε τα ξυλάκια του Κομφούκιου και προσπάθησε να φάει.

Το φάντασμα χαμογέλασε

κι ένα ηδονικό μυρμήγκιασμα ξεκίνησε απ' τα πέλματα κι ανέβαινε...

η χρονομηχανή είναι μέσα μας.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (12)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Κι όταν τόλμησε να ανοίξει το στόμα της, γκρεμίστηκε ήδη ο πρώτος φθόγγος.

Τόσα βράδια περίμενε κι έπειτα όλα έγιναν λάθος: δεν έχει κύματα εκεί,

και τα βράχια ακονισμένα σου έσκιζαν τα πέλματα και όλα της τα λόγια

ακούγονταν λες και τα διάβαζε απο οθόνη, λες και μιλούσε ξένος.

(Ίσως νά 'ταν κι αυτός ο ξένος που κάνει την αλήθεια να φαίνεται ψέμα,

για να την φυλάξει από όσους δεν διανοούνται την ομορφιά της.)

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (11)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Κόμπος στο λαιμό που τον κρατάς στο χέρι σαν χαρτάκι τσιγάρου,
να τον χαιδέψεις, να του βάλεις καπνό, να τον σαλιώσεις και να τον ανάψεις.
Να εκτονωθεί σε ρουφηξιές γρήγορες κι εκπνοές αργές.
Κι έτσι πέρασε κι εκείνη η μέρα του καυγά.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (10)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Της διηγούνταν ιστορίες από τα ταξίδια του (οι μισές ψέματα), είχε μια περίεργη λάμψη στα μάτια του κι ένα ρίγος, ένα φύσημα στις άκρες των μακριών μαλλιών του, όπως όσοι κρατάνε την καρδιά τους μην τους φύγει. Κι εκείνη τον κοίταζε με το αινιγματικό χαμόγελο της Κόρης, ακίνητη ώρες πολλές κι από την πλάτη της και το πίσω μερος του κεφαλιού άπλωνε τα διάφανα μεδουσένια πλοκάμια της προς την μεριά του. Τα τρεμόπαιξε λίγο πριν τον αγγίξει - σε αντίθεση με τα ατάραχα βλέφαρα - και μεμιάς τον είχε γονατιστό στην ποδιά της κι η καρδιά πρώτη φορά ήταν στη θέση της.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (9)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Ήταν εκείνη η Άρτεμις που ανέπνεε από το μέτωπο και καθάριζαν οι σκέψεις.
Τις διάβαζες όλες στα μάτια της.
Λέξη καμιά.
Είχαν πατήσει τα σπλάχνα της δεινόσαυροι
και όσο ριχνόταν στα νερά,
τόσο από τα ξεχασμένα κύτταρα φύτρωναν γεράνια μέσα στις φυσαλίδες του

νυχτερινού μπάνιου.
Ο χρυσός σταυρός, σού 'πεσε μές στα περιβόλια.
"Πές μου ότι μ' αγαπάς".

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (8)

Μανώλης Γιάνναρος

http://mgiannaros.blogspot.com/

Έσκασαν μύτη κι οι δύο με πουκάμισα το δεύτερο βράδυ,
στο πρώτο ραντεβού εκείνος φόραγε φανέλα με το 7.
Κι όλες αυτές οι μικρές λεπτομέρειες των πρώτων συναντήσεων
και των στίξεων του δέρματος αιωρούνταν στο σύμπαν τους
σαν εξαπτέρυγα που κρατάνε τσίλιες μην έρθει ξένο βέλος.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (7)

(Μανώλης Γιάνναρος #7)

http://mgiannaros.blogspot.gr/

Το νερό στάθηκε στον ώμο σου,
σαν να υπήρχε η στάμνα.
Μα η αλήθεια ήταν πως στεκόταν μόνο μες στις παλάμες
και στην πλάτη σου
και ξεχώριζε απ' όλο τον ποταμό επειδή το αγαπούσες.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (6)

(Μανώλης Γιάνναρος #6)

http://mgiannaros.blogspot.gr/

Αχ, οι μικρές μπουκλίτσες του αυχένα,
την ώρα που στεγνώνεις ως να φανεί το αλάτι.
Στάζουν τότε στην πλάτη μας, τα όπλα, σφυριά, δρεπάνια, κατσαβίδια,
μέχρι και μπαστούνια του γκολφ.
Όλα αυτά που θα εξημερώσουν τον έρωτα μέχρι θανάτου.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (6)

(Μανώλης Γιάνναρος #5)

Πάνω στο πλακόστρωτο,
η μια χούφτα πιάνει τον χρόνο
κι η άλλη τον ρίχνει στην κλεψύδρα.
Κι από την άκρη της, τα βότσαλα ένα ένα,
γυαλιστερά ανάμεσα απ' τα χείλη πετάγονται.
Αφήσανε στα δόντια σου μια αίσθηση τριγμού,
κλείνει το ένα σου μάτι,
κλείνεις τ' αυτιά
κι αισθάνεσαι μόνο από τις απολήξεις των μαλλιών τον χρόνο.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (4)

(Μανώλης Γιάνναρος - #4)

Όσα βιβλία κι αν διάβασε,
όσες μουσικές κι αν ήρθαν,
ένας σκορπιός του δάγκωνε το χέρι μες στην τσέπη,
όπου το 'χε βάλει για προστασία απο πεθαμένες χειραψίες,
το κεντρί στο κέντρο της παλάμης,
το φάρμακο για τα φιλιά που δεν πήρε.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (3)

(Μανώλης Γιάνναρος - #3)

Ο Ποσειδών είχε βγάλει ουρά ψαριού
και η σειρήνα πίστεψε πως βρήκε αρσενικό που να της μοιάζει, Πάνω στα λέπια και των δυο τους σχηματίζονταν αχνά οι ήπειροι
και έχαιναν τα αχαρτογράφητα ρήγματα του ωκεανού.

Τους είδα σαν φαντάσματα κι όσο κράτησα τα βλέφαρα ακίνητα.
Στην πρώτη κίνηση το φιλί τους είχε χαθεί απ' τα μάτια.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (2)

(Μανώλης Γιάνναρος - #2)

 

Χτένιζε την άρπα με τα δάχτυλα και τα μαλλιά με την χτένα.
Ώσπου μια νύχτα άρχισε να χτενίζει την ξαπλωμένη άρπα με τα μαλλιά της
και να παίζει την χτένα με τις άκρες των νυχιών.
Τον ήχο ακούγαν μόνο τα δελφίνια.... 

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (1)

(Μανώλης Γιάνναρος - #1)

Τον συναντούσε μόνο στο βυθό.
Έπαιρνε μια βαθιά ανάσα και κατέβαινε στα φύκια.
Κι εκείνος κράταγε στα δάχτυλα μικρές φυσαλίδες οξυγόνου
και τις κέρναγε στο στόμα για να κρατήσει κι άλλο η συντροφιά του πλάσματος από τον έξω κόσμο.

Μέλια Πουρή

Η άλλη οπτική (εισαγωγή)

Πιστοί στο ραντεβού μας με τις εικαστικές τέχνες, ξεκινάμε τη διαδικτυακή φιλοξενία της "Άλλης Οπτικής", μιας εκπληκτικής έκθεσης σχεδίου του Μανώλη Γιάνναρου με συνοδεία κειμένων της αγαπημένης φίλης Μέλιας Πουρή. Ακολουθεί το εισαγωγικό κείμενο της έκθεσης με την υπογραφή της Ευδοκίας Σακκά. Τα υπόλοιπα σύντομα στην οθόνη! ηρ.οικ.

(Μανώλης Γιάνναρος, "Πολυθόρυβο μέρος")

H Εισαγωγή της Έκθεσης

Η άλλη οπτική 

Η έκθεση των σχεδίων είναι η έκφραση μιας άλλης οπτικής. Μέρος της μεταμοντέρνας κοινωνίας μας η ακριτική Αστυπάλαια έγινε η πηγή έμπνευσης για τα έργα που παρουσιάζονται. Έργα χωρίς αυστηρές γραμμές, χωρίς πρότερους προσδιορισμούς, έργα ατελή και διαδραστικά που ολοκληρώνονται μόνο μέσα από την άλλη οπτική, από την κάθε ερμηνεία του κάθε θεατή, από το βλέμμα και τη σκέψη. 

Ο κατακερματισμός των ταυτοτήτων μας, οι ψηφίδες της ψυχής μας, η υπαρξιακή αγωνία, η ανάγκη για επικοινωνία, η μοναξιά, οι προσδοκίες ως προσωπικές ποιότητες αλλά και κοινωνικοπολιτική θέαση ανιχνεύονται στα σχέδια. Σχέδια που γεννούν αφηρημένα και αφαιρετικά σχόλια και πολλαπλές ερμηνείες. Σχέδια που προκλήθηκαν από την άλλη οπτική της Αστυπάλαιας, των ανθρώπων και των τοπίων, του ανέμου. 

Δημιουργός ο Μανώλη Γιάνναρος. Ο Μανώλης μεγάλωσε στην Αστυπάλαια, σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Σήμερα ζει στην Αστυπάλαια και αλλού και ασχολείται με τη μουσική και την καλλιτεχνική δημιουργία σε ποικίλες εκφάνσεις της, όπως σχέδιο, φωτογραφία, κόμιξ. Είναι αυτοδίδακτος και ταλαντούχος έχοντας αναπτύξει μόνος τη συγκεκριμένη προσωπική τεχνική σχεδίου. Η παρούσα συλλογή είναι έργα που σχεδιάστηκαν με σκοπό να παρουσιαστούν στο κοινό και τους επισκέπτες της Αστυπάλαιας σε αυτή την πρώτη προσωπική έκθεση του Μανώλη Γιάνναρου. Μια πρώτη ανάγνωση των έργων επιχειρεί η Μέλια Πουρή. Η συνέχεια δική σας με ένα ανυπόμονο και πολυσέλιδο βιβλίο επισκεπτών… 

Ευδοκία Σακκά