Χωρίς Ρεφρέν - Στο όνειρο ο μπάρμπα-Γιάννης

Το τραγούδι "Στο όνειρο ο μπάρμπα-Γιάννης" είναι ο δικός μας φόρος τιμής στον σπουδαίο αιρετικό λογοτέχνη Γιάννη Σκαρίμπα. Γράφτηκε με αφορμή τη συμμετοχή μας στο διαγωνισμό μουσικής σύνθεσης και τραγουδοποιίας “Οι δρόμοι του Σκαρίμπα” που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος (παράρτημα Εύβοιας) στα πλαίσια του "έτους Σκαρίμπα" (2024 - 40 χρόνια από το θάνατο του). Στο διαγωνισμό υποβλήθηκαν 30 μουσικά έργα και το τραγούδι διακρίθηκε με το 3ο βραβείο στιχουργικής.

Στο όνειρο ο μπάρμπα-Γιάννης

Πρόγνωση για δύσκολους καιρούς·

το αίνιγμα του Ευρίπου παραμένει.

Της χώρας τα νερά μπλεχτήκανε

σε δίνες τρομερές και παραδέρνει.

Σε όνειρο αλλόκοτο, θολό

σε είδα μπάρμπα-Γιάννη να μου γνέφεις.

Ασπάστηκες γη και ουρανό 

κι αρχίνησες με πάθος να χορεύεις.

Έσερνες ζεϊμπέκικο βουβό,

πάταγαν βαριά τα βήματα σου,

στο στόμα το τσιγάρο σου σβηστό

και η Χαλκίδα το ντεκόρ της μοναξιάς σου.

«Ουλαλούμ!» ακούστηκε φωνή

αντήχησε βαθιά μεσ’ το μυαλό μου

και πάνω στου χορού σου τη στροφή

μου είπες όλο το παράπονό σου.

«Κουμάντο στην ταλαίπωρη Ελλάς

νεοκοτζαμπάσηδες εκάνουν

κι οι πανηγυριστές της αγοράς

όλα τα ξεπουλούν και τα ξεκάνουν».

«Γραμματείς και φαρισαίοι 

πάσας έδρας νοματαίοι

κόβουν, ράβουν και νομολογούν.

Ελλαδέμπορες, λαμόγια, 

σόγια, τζάκια και σαλόνια

τα μελλούμενα μεταπρατούν».  

«Είναι αλήθεια, θέλει ένα…

ένα άλλο ‘21

με επανάσταση κοινωνική.

Φέρτε του Μοριά το Γέρο, 

δίπλα το Ρήγα Φεραίο,

κι άιντε πάλι όλα απ’ την αρχή!»

Μες στο χάος και τον κουρνιαχτό

νοιώθω μπάρμπα-Γιάννη σαν τρελό

πλοίο με την πλώρη στον καιρό,

δέντρο γαντζωμένο στον γκρεμό.

Αλλά…θα ψάχνω την ελπίδα για να βρω,

κι ας θάφτηκε σε μέρος σκοτεινό.

Της Λευτεριάς αντίτιμο ακριβό·

μ’ αγώνα κι αγωνία προχωρώ.

«Τίποτα πια δεν αλλάζει!» 

λένε οι πολλοί κι ας μοιάζει 

σκάρτη μια ζωή γονατιστή.

Λένε…

«Μην σηκώνεις το κεφάλι!» 

«Το μπελά σου θα βρεις πάλι!»

«Κρύβε λέξεις!» 

«Μη μιλάς πολύ!»

Θέλει…

άλλη σκέψη, άλλο τρόπο, 

ζόρι, ανηφόρα, δρόμο

η εξουσία να αμφισβητηθεί.

«Φέρτε τα ανάποδ’ όλα, 

τότε θα σταθούνε όρθια»

ειν’ του μπάρμπα-Γιάννη η συμβουλή.

«Είναι αλήθεια, θέλει ένα…

ένα άλλο ‘21

με επανάσταση κοινωνική.

Φέρτε του Μοριά το Γέρο, 

δίπλα το Ρήγα Φεραίο,

κι άιντε πάλι όλα απ’ την αρχή!»

Greek Music Express - Στάση "Μουσικά Προάστια" | Αντιπολεμικά τραγούδια για την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης

 

Greek Music Express - Στάση "Μουσικά Προάστια" | Αντιπολεμικά τραγούδια για την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης

 

Κυριακή, 21.09.2025, 00:00 - 01:00, Φωνή της Ελλάδας

 

Η 21^η Σεπτεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης του ΟΗΕ - μια στιγμή αναστοχασμού και δέσμευσης προς την ανώτερη των αξιών: την ειρήνη. Στη στάση «Μουσικά Προάστια» του Greek Music Express, τιμούμε την ημέρα αυτή ακούγοντας αντιπολεμικά τραγούδια από μια ευρεία γκάμα καλλιτεχνών. Από τον Γιάννη Κούτρα στη Τζόαν Μπαέζ, από τη Μαρία Φαραντούρη στον Φίλιππο Πλιάτσικα, από τους Magic de Spell στον Πάνο Τζαβέλλα, το μήνυμα του τραγουδιού δεν θα μπορούσε να είναι σαφέστερο: θέλουμε ειρήνη!

Greek Music Express - Στάση "Μουσικά Προάστια" | Ο μελοποιημένος Μανόλης Αναγνωστάκης

 

Greek Music Express - Στάση "Μουσικά Προάστια" | Ο μελοποιημένος Μανόλης Αναγνωστάκης

Σάββατο, 20.09.2025, 00:00 - 01:00, Φωνή της Ελλάδας

Το Greek Music Express, η καθημερινή αγγλόφωνη εκπομπή της Φωνής της Ελλάδας, κάνει στάση στα «Μουσικά Προάστια». Θα μεταδίδεται κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 12 το βράδυ και θα μιλάει ελληνικά. Με την ίδια λογική - αφιερώματα σε πρόσωπα, ρεύματα και θεματικές του ελληνικού τραγουδιού -, με την ίδια αγάπη για τη μουσική και τους ανθρώπους της, και με τον Ηρακλή Οικονόμου στο μικρόφωνο. Αρχή αυτό το Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου, με ένα αφιέρωμα στη μελοποιημένη ποίηση του Μανόλη Αναγνωστάκη. Δύο οι αφορμές: η συμπλήρωση φέτος 100 χρόνων από τη γέννηση του ποιητή, και η έκδοση του τόμου «Ο μελοποιημένος Αναγνωστάκης: Όμως εγώ δεν παραδέχθηκα την ήττα» από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

New exhibition: Stefanos Rokos & Kleopatra Tsali at Kythera

 

«Τα πέντε ζωγραφικά έργα που θα παρουσιαστούν φέτος το καλοκαίρι στη γκαλερί της Γεωργίας Τσέρη στα Κύθηρα, δίπλα στα εξαιρετικά κεραμικά γλυπτά της εικαστικού Κλεοπάτρας Τσαλή, είναι μια επιλογή από τις πρόσφατες μεγάλες ενότητες έργων μου «50.000.000 τόνοι τοπίων» (2025) και «Οι δύο ναοί» (2022). Τα δύο «Ενθύμια» και τα δύο στιγμιότυπα από το ταξίδι μου στην Ιαπωνία το 2019 τα συνδέει εννοιολογικά και χρωματικά το «Είμαστε κλωστές Ι». Το έργο αυτό, που εκτίθεται για πρώτη φορά στο κοινό, δημιουργήθηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ατομικής μου έκθεσης το 2022 και καθορίζει τη μεταβατική φάση από το πέρας της μιας θεματολογίας στην εύρεση της επόμενης, έχοντας τον ρόλο του συνδετικού κρίκου ανάμεσα σε δύο διαφορετικά σύνολα υπαρξιακών προβληματισμών.

 

Παρέα με τα γλυπτά της Κλεοπάτρας, δημιουργείται ένα συμπαγές περιβάλλον, το οποίο ως θεατής παρατηρώ με συγκίνηση ότι περικλείει μια κοινή αισθητική προσέγγιση και μια ιδιαίτερη ευαισθησία, σαν να είναι κομμάτια από το ίδιο δύσκολο παζλ».

 

Στέφανος Ρόκος

“The five paintings that will be presented this summer at Georgia Tseri’s gallery in Kythera, alongside the exceptional ceramic sculptures of the visual artist Kleopatra Tsali, are a selection from my recent major series 50,000,000 Tons of Landscapes (2025) and The Two Temples (2022). The two Keepshakes and the two snapshots from my trip to Japan in 2019 are conceptually and chromatically connected by We Are Threads I. This work, which is being shown to the public for the first time, was created immediately after the completion of my solo exhibition in 2022 and marks the transitional phase from the conclusion of one thematic cycle to the discovery of the next, acting as a bridge between two different sets of existential concerns.

Together with Kleopatra’s sculptures, they form a cohesive environment, which, as a viewer, I observe with emotion, noticing that it encloses a shared aesthetic approach and a distinct sensitivity, as if they are pieces of the same difficult puzzle.”

Stefanos Rokos

Summer in the city - Τον Αύγουστο στην Τεχνόπολη με την γκαλερί Omicron

 

Summer in the city

Τον Αύγουστο στην Τεχνόπολη με την γκαλερί Omicron

«Είμαι στ’ αλήθεια ζωντανός! Σκέφτηκε. Ποτέ μου δεν το γνώριζα πιο πριν ή, κι αν το γνώριζα, δεν το θυμάμαι!» αναφωνεί ο Ρέι Μπράντμπερι ως πιτσιρικάς στο «Κρασί από πικραλίδα» (το κλασικό βιβλίο του Αμερικανού επανακυκλοφορεί αυτό το καλοκαίρι στα ελληνικά ως «Κρασί του θέρους»). Το ίδιο ακριβώς κάνει και η τέχνη, χωρίς τη μεσολάβηση του μεταφραστή. Το έργο τέχνης, όταν είναι μεγάλο, ρίχνει ένα καθρέφτη εμπρός μας και, καθηλώνοντας το βλέμμα, εκφράζει με τρόπο ευθύβολο, ακαριαίο, την ύπαρξή μας.

Τον συνήθως έρημο από πολιτιστικά γεγονότα Αύγουστο, η γκαλερί Omicron και ο Ορέστης Σταθόπουλος φέρνει στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων τέσσερις καλλιτέχνες με τη φιλοδοξία να μαγνητίσουν το βλέμμα των φιλότεχνων που βρίσκονται στην πρωτεύουσα, Ελλήνων και ξένων.

Η Αλεξάναδρα Μπενάκη μοιράζεται συνθέσεις μαγικού ρεαλισμού για να οδηγηθεί σε ένα ξεχωριστό επίπεδο θεματικής εκφραστικότητας μέσα από μία μετα-πόπ εικονογραφική αντίληψη. Η ζωγράφος θηρεύει τη συναισθηματική ένταση με εικόνες αναγνωρίσιμες: πεταλούδες, φαρμακευτικές φιάλες, γυναικεία πρόσωπα προβάλλουν μέσα από ζωηρά, πλακάτα χρώματα και κομψούς γραφισμούς. Η απλότητα είναι δρόμος που οδηγεί στην ουσία των πραγμάτων και η Μπενάκη θέλει ο θεατής να «εμβαπτιστεί» στην ουσιώδη φιλοσοφία του μηνύματος: «πίστη», «ελευθερία», «ευτυχία» αναγράφονται ως σηματωροί σε μια λίμνη χρώματος. Και καθώς έλεγε ο θεωρητικός του «νέου ρεαλισμού», Πιερ Ρεστανί, «το χρώμα είναι η δύναμη του πεπρωμένου».

Πέρα από τις όχθες της οπτικής πραγματικότητας, ο Ηλίας Ψαρρής επιχειρεί με τα έργα του να συνδυάσει το αισθάνεσαι με το νοείν για να μιλήσει στον θεατή. Με τα σημεία σύμβολα που απηχούν την όχι τόσο μακρινή και κοσμαγάπητη πια γλώσσα του Μπασκιά, επιδιώκει κι αυτός να φτάσει σε έναν κώδικα του δρόμου, δηλαδή τη δυνατότητα συνάντησης όχι μόνο έργου τέχνης και θεατή, αλλά και του θεατή με τον κόσμο. Με τη χρήση δηλαδή αλφαβήτας διαφόρων πολιτισμών και σημάτων – συμβόλων του κόσμου μας, αποβλέπει στο να αρθρώσει έναν τρόπο κατανοητό από όλους, να δημιουργήσει μία γλώσσα. Πρόκειται για διανοητικό παιχνίδι όπου το χέρι του Ψαρρή ανακατεύει σχέδια και σύμβολα σε επάλληλες στρώσεις. Πρέπει να δεις από κάποια απόσταση το έργο για να αναδειχθούν όλα αυτά και, κυρίως, για να νιώσεις αυτό το παιχνίδι του βλέμματος.

Οι κεραμικές δημιουργίες της Κατερίνα Τσαλιγοπούλου υπακούουν στον βασικό κανόνα της γλυπτικής, που δεν είναι άλλος από το να εκφράζει την άμεση και πιεστική λειτουργικότητα, με τον τρόπο που αποκαλύπτεται στον σημερινό θεατή το έξοχο κεφάλι της «Αφροδίτης του Μπρασεμπουί». Αν ο γυναικείος κορμός της κεραμίστριας δεν είχε τις ποπ χρωματικές επικαλύψεις, αισθάνεσαι πως θα εξυπηρετούσε κάποια θρησκευτική λειτουργία σε μια εποχή μυθική, πίσω ακόμη κι από την ιστορία. Πέραν αυτού, τα κεραμικά της είναι εύμορφα χωρίς να ωραιοποιούν, που σημαίνει ότι είναι δοσμένα με χάρη χωρίς να είναι δεμένα με την πραγματικότητα.

Παρόμοια, ο ζωγραφισμένος άνθρωπος στο έργο του Enea Guzja δεν είναι μίμηση του πραγματικού. Είναι ένα ακτινοβόλο πλάσμα, έρχεται προς το φως και εκπέμπει φως. Και μαζί είναι υπαρξιακή αναζήτηση, εικονισμένη ένταση και ανασκαφή. Η ζωγραφική του έχει προφανώς προγόνους και πηγές (σκέφτομαι πόσο ωραία συγγενεύει με αυτήν του Γιώργου Βακιρτζή) μα τους χωνεύει όλους και βγάζει τη δική του. Η γραφή του δεν είναι μια απλή περιήγηση στον κόσμο των μορφών, αλλά ενόραση μιας άλλης πραγματικότητας. Υπέρμαχος μιας παραστατικής ζωγραφικής εξπρεσιονιστικού χαρακτήρα, ο ζωγράφος αποδίδει στα πορτρέτα τη θεατρικότητα που προβάλλει ο εσωτερικός τους κόσμος. Φιγούρες προσχήματα του καμβά μας εισάγουν σε έναν κόσμο όλο μυστήριο που παραπέμπει σε θεατρικά σκηνικά. Κάθε χώρος, για εκείνον, συλλαμβάνεται ως πέρασμα. Ο Ενέα δεν περιγράφει ψυχρά αυτό που εξετάζει. Αποκαλύπτοντας αυτό που βλέπει, αποκαλύπτει τον εαυτό του.

Δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε, χωρίς να κατηγοριοποιήσουμε, χωρίς να βάλουμε όρους. Ωστόσο, πρέπει νάχουμε τον νου μας: οι όροι δεν είναι αθώοι. Αν τους αφήσουμε, αν τους επιτρέψουμε να παριστάνουν τα ορόσημα του πραγματικού, τότε αντί για πατήματα γίνονται επιφάνειες που δεν κρατούν τα πόδια μας, αλλά μας σπρώχνουν μες στο βούρκο απ’ τον οποίο τάχα μας γλυτώνουν. Συχνά, χρησιμοποιούμε τους όρους υπαρξιακό, οντολογικό, υπερβατικό και τα παρόμοια. Σωστές διακρίσεις, ωστόσο δεν εκφράζουν την πραγματικότητα, αλλά μια χρήσιμη κατηγοριοποίησή της. Ο ύψιστος κριτικός της τέχνης, ο κ. Χρόνος, τους καταπίνει χωρίς έλεος, αφήνοντας τα ίδια τα έργα να μιλούν στα μάτια κάθε γενιάς. Κι όπως έχει πει ωραία ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος «για να γράψεις για ένα έργο τέχνης πρέπει να γνωρίζεις πολλά, αλλά για να το δεις, πρέπει νάχεις αθώα μάτια». Όπως ο κοσμοναύτης του Ενέα Γκούτζα θα συμπληρώναμε εμείς.

Summer in the city από 22 έως 31 Αυγούστου.

Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων / Technopolis City of Athens

Αίθουσα: Δεξαμενές καθαρισμού / Purifier

Ωράριο 10:00 - 14:00 και 16:00 - 20:00.

Παρασκευή 25/8 19:30 meet the artists.

Οργάνωση Omicron Gallerywww.galleryomicron.com

 

Συναυλία της εφημερίδας Η ΕΠΟΧΗ - Κυριακή 22 Ιανουαρίου

Την Κυριακή, 22 Ιανουαρίου, στις 6 μ.μ., οι φίλοι της ΕΠΟΧΗΣ οργανώνουν συναυλία στήριξης της εφημερίδας με πολλούς αγαπημένους και αξιόλογους καλλιτέχνες που προσφέρθηκαν να πάρουν μέρος αφιλοκερδώς.

 

Η ΕΠΟΧΗ κυκλοφορεί ανελλιπώς από το 1988. Ένα παράθυρο στον κόσμο και στον πολιτισμό που ανοίγει διάπλατα με την εθελοντική εργασία των δημοσιογράφων της, κρατώντας την παράδοση στις εφημερίδες άποψης και ελεύθερης γνώμης της Αριστεράς. Η ΕΠΟΧΗ στηρίζεται αποκλειστικά από τους αναγνώστες της. Η τρομακτική αύξηση της τιμής του χαρτιού -διπλασιασμός!- δημιουργεί πια αξεπέραστα προβλήματα, όπως φυσικά σ’ ολόκληρο τον Τύπο -και το βιβλίο- ιδίως στις μικρές εφημερίδες γνώμης. Είμαστε, επομένως πολύ συγκινημένοι από την αλληλεγγύη που επέδειξαν οι καλλιτέχνες που θα πάρουν μέρος στη συναυλία για να ενισχύσουν την εφημερίδα και τους ευχαριστούμε όλες και όλους εκ βαθέων, διότι μας εμψυχώνουν.

 

Οι συμμετέχοντες και συμμετέχουσες με αλφαβητική σειρά είναι οι εξής:

Βενετσάνου Νένα, τραγουδοποιός

Βέττα Καλλιόπη, τραγουδίστρια, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

Γισδάκης Βασίλης, τραγουδιστής

Δασκαλάκη Ειρήνη, τραγουδίστρια

Ιωάννου Κ. Γιάννης, συνθέτης, πιανίστας

Κανελλοπούλου Μαρία, τραγουδίστρια

Κοκκίνου Αρετή, συνθέτρια, κιθαρίστρια

Κωχ Μαρίζα, τραγουδίστρια, συνθέτης, συγγραφέας

Λεκόπουλος Γιάννης, τραγουδιστής

Μαριδάκης Λεωνίδας, τραγουδοποιός

Μπαρκί Σόλις, κρουστά

Μπούσαλης Πάνος,  τραγουδοποιός

Μποφίλιου Νατάσα, τραγουδίστρια

Νίττη Μαρία, ακορντεόν

Ξενάκη Πένυ, τραγουδίστρια

Παπαδημητρίου Μάνια, ηθοποιός

Παπαδοπούλου - Τζαβέλα Νατάσα τραγουδίστρια

Ρασούλη Ναταλία, τραγουδίστρια

Τοσικιάν Γιώργος, κιθαριστής

Τσαϊρέλη Μόρφω, τραγουδίστρια

Χαλκιαδάκη Λήδα, τραγουδίστρια

Χριστοδούλου Γιώργης, τραγουδοποιός

 

 

Η συναυλία θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Νότη Μαυρουδή που πρόλαβε μεν να μας εμψυχώσει για την οργάνωση της συναυλίας αλλά δυστυχώς θα είναι τραγικά απών.

 

Καλλιτεχνική επιμέλεια – παρουσίαση: Λιάνα Μαλανδρενιώτη

 

Info:

Μουσική Σκηνή Σφίγγα, Ζωοδόχου Πηγής και Ακαδημίας

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2023. Ώρα έναρξης: 18:00

Τιμή εισιτηρίου 15 ευρώ με ποτό.

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6987.844.845, 211.409.6149

sfigamusic@gmail.com,

Χωρίς Ρεφρέν - Το Γιασεμί κι ο Δυόσμος

 

Μουσική: Κώστας Μουγιάκος

Ποίηση: Στέλιος Δουμένης

Ερμηνεία: Ζέτα Κολιού

***

Ο Στέλιος Δουμένης (1930-2011) γεννήθηκε στη Σαλαμίνα και ήταν ο μικρότερος από τα 12 αδέλφια μιας οικογένειας υλοτόμων-κτηνοτρόφων. Τελείωσε την Πέμπτη δημοτικού και στη συνέχεια μπήκε στη βιοπάλη βοηθώντας τον πατέρα του και τα μεγαλύτερα αδέλφια του στην υλοτομία. Δούλεψε τη δεκαετία του '50 στο κουρείο του αδελφού του και στη συνέχεια ασχολήθηκε αποκλειστικά με την κτηνοτροφία ως και το τέλος της ζωής του.

Είχε μεγάλη αγάπη για τη μουσική και υπήρξε δεξιοτέχνης στο μπουζούκι. Αποτέλεσε αναπόσπαστο μέλος της Κουλουριώτικης Κομπανίας από το 1975 ως και το 1990. Το 1980 του προτάθηκε να δουλέψει σε ελληνικό κέντρο διασκέδασης στη Νέα Υόρκη με υψηλές απολαβές αλλά αρνήθηκε καθώς ήθελε να εξασφαλίζει μόνο τα απαραίτητα για την οικογενεια του. Τα περισσότερα τα θεωρούσε περιττά. Είχε άλλωστε μάθει στις δυσκολίες. Από μικρός μαχόταν για την επιβίωση μέσα στη φτώχεια και τις στερήσεις στα σκληρά μεταπολεμικά χρόνια (κυνηγημένος επίσης από την κρατική μηχανή λόγω των ιδεών του).

Στα μέσα της δεκαετίας του '80 άρχισε να ασχολείται με την ποίηση. Κυρίως έγραφε στην ησυχία του βουνού την ώρα που έβοσκε το κοπάδι του, αλλά έπλεκε και στίχους επι τόπου με κάθε αφορμή που του δινόταν ή όταν βρισκόταν σε παρέες με φίλους και απήγγειλε από στήθους τα ποιήματα του.

Αν διαβάσει κανείς τα ποιήματα του Στέλιου Δουμένη θα συναντήσει γνώριμα στοιχεία: το λυρισμό του Πορφύρα, την καυστικότητα του Σουρή και την αιχμηρότητα του Βάρναλη, την αμεσότητα του Αγγουλέ και την τρυφερότητα του Ρίτσου. Όχι ομως σαν "επιρροές", αλλά σαν κοινούς τόπους και τρόπους έκφρασης, καθώς ο Δουμένης έχει τη δικιά του αυθεντική φωνή. Αυτήν που έδωσε σε έναν απλό βιοπαλαιστή τη δυνατότητα να μιλήσει μοναδικά με τη γλώσσα της λαϊκής ποίησης για τα μικρά ή μεγάλα ζητήματα της εποχής του και των ανθρώπων.

Δεν έχει εκδοθεί κάποια ποιητική συλλογή του Στέλιου Δουμένη, ωστόσο ποιήματα του βρίσκονται δημοσιευμένα στην ακόλουθη σελίδα:

https://www.mikrosapoplous.gr/Doumenis.htm

Απεβίωσε στις 15 Απρίλιου 2011 μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα.

(Με πληροφορίες από τον Κώστα Δουμένη, γιο του ποιητή και το άρθρο της Ευγενίας Σπετσιώτου-Μέλλιου, «Στέλιος Δουμένης, Ο καθρέπτης πάντα δείχνει το παρόν …»)

Νέα κυκλοφορία από τον Μπάμπη Παπαδόπουλο

 

4 οργανικές συνθέσεις αποτελούν το EP "IN[A]HABIT". Η παράσταση χορού "IN[A]HABIT" που παρουσιάστηκε στην Αθήνα στο Σύγχρονο Θέατρο, τον Ιούνιο του 2022, αποτέλεσε τη δεύτερη συνεργασία του Μπάμπη με την Ομάδα Creo Dance Company. Η μουσική αυτής της παράστασης, όπως και η προηγούμενη συνεργασία του με την ίδια ομάδα ("Βορεάδες", 2018, Puzzlemusik) αποτελούν μία από τις λίγες φορές που το αποτέλεσμα της δουλειάς του Μπάμπη ως συνθέτη σκηνικής μουσικής καταγράφεται και δισκογραφικά.

Μέτοικοι - Θέλω να φύγω πια από δω (ποίηση: Κώστα Γ. Καρυωτάκη)

 

«Θέλω να φύγω πια από δω» Το μουσικό σχήμα Μέτοικοι παρουσιάζει το τέταρτο τραγούδι από το καινούριο άλμπουμ που αναμένεται.Την μουσική και ερμηνεία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Πλακίδας σε ποίηση του μεγάλου μας ποιητή Κώστα Γ. Καρυωτάκη.

Φώντας Λάδης: Τα τραγούδια του νόμου και της τάξης

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» το βιβλίου του Φώντα Λάδη: «Τα τραγούδια του νόμου και της τάξης».

Πρόκειται για ένα βιβλίο που περιέχει ποιήματα τα οποία καλύπτουν τη περίοδο από τη δεκαετία του ’60 ώς σήμερα. Ορισμένα εξ αυτών βλέπουν το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά στη συγκεκριμένη συλλογή, ενώ κάποια άλλα έχουν στο παρελθόν δημοσιευτεί σε διάφορα έντυπα ή έχουν συμπεριληφθεί, μελοποιημένα, σε κάποιο δίσκο. Ποιήματα που είτε γράφτηκαν σαν άμεση αντίδραση σε ένα πολιτικό γεγονός είτε είναι «συλλέκτες» μεταγενέστερων συναισθημάτων και σκέψεων του δημιουργού τους.

Κάποια από τα ποιήματα έχουν μελοποιηθεί από συνθέτες όπως ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Δημήτρης Λάγιος και ο Βασίλης Γαϊτάνος, ενώ κάποια άλλα μελοποιήθηκαν πρόσφατα από το συνθέτη Γιώργο Κομπογιάννη και θα παρουσιαστούν σύντομα στο κοινό.

Όπως αναφέρει ο ίδιος ο ποιητής στον πρόλογο της έκδοσης:

«Στις σελίδες που ακολουθούν υπάρχουν ποιήματα από πολύ διαφορετικές εποχές. Το πρώτο, με τίτλο “Ένας άνθρωπος”, το έγραψα μόλις είκοσι χρονών. Δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οραματίζομαι τον κόσμο. Άρεσε ιδιαίτερα στον Μίκη. Με έπαιρνε μαζί του στις μεγάλες λαϊκές συναυλίες της δεκαετίας του ’60 και με καλούσε να το απαγγείλω, διακόπτοντας στη μέση τη ροή του προγράμματος.

Στην άλλη άκρη του νήματος υπάρχει “Το τραγούδι της βίας”. Το έγραψα πρόσφατα, παρακινημένος από την ευκολία με την οποία οι δυνάμεις του “νόμου και της τάξης”, όπου Γης, καταπνίγουν βάναυσα κάθε φωνή αντίστασης, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.»

Ως προς την τεχνοτροπία, η συλλογή περιλαμβάνει ελεύθερη ποίηση, ομοιοκατάληκτα ποιήματα, μπαλάντες, τραγούδια για το θέατρο, στίχους σε δεκαπεντασύλλαβο, καθώς και μια ενότητα από επτά «διδακτικά» τραγούδια, που δανείζει το όνομά της στο βιβλίο.

Πρόκειται για μια συλλογή που ελπίζουμε ότι θα κάνει τον αναγνώστη –όπως αναφέρεται και στον πρόλογό της– έστω και «εν απουσία» της μουσικής, να νιώσει την ιδιαίτερη δύναμη του πολιτικού τραγουδιού και θα τον βοηθήσει να δει, με το φακό που μόνο αυτό το είδος διαθέτει, τα πολλαπλά –κι εναλλασσόμενα– πρόσωπα του αντιπάλου.

Κωστής Μαργιόλης: Muzungu - Πέντε ιστορίες μιγάδες

Muzungu θα πει ο λευκός, ο ευρωπαίος στις γλώσσες της Ρουάντας, του Μπουρούντι και τις όμορες περιοχές της ανατολικής Αφρικής. Mουζούνγκου, ο έπηλυς, ο παρείσακτος, ο άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Όμως εδώ ο ξένος είναι ένας ιθαγενής ανάμεσα σε αλλοδαπούς. Κάποιος που εμφιλοχωρεί λαθραία στις ιστορίες άγνωστων προσώπων για να τις παραλλάξει με τα παραμορφωτικά γυαλιά του. Εντυπώσεις, ματιές και σκέψεις μπλέκονται. Αναμειγνύεται το εγώ με το εσύ, η θλίψη με τη χαρά και το πείσμα κάποιων γυναικών με τις αμφιταλαντεύσεις ενός άντρα. Κι όπως ανακατεύονται λέξεις που ειπώνονται εν βρασμώ, λόγια που παρεκτρέπονται σε αναστοχασμό και ύφος πολεμικού ανταποκριτή οι διηγήσεις μετατρέπονται σε συμπαγές κράμα κι άλλοτε σε ετερόκλητο μωσαϊκό. Οι ιστορίες μπασταρδεύονται. Και γίνονται μιγάδες.

"Αυθαίρεση" - Το νέο μουσικό πρότζεκτ του Βασίλη Φλώρου

Η Aganda Music Productions συστήνει την νέα δισκογραφική εργασία του τραγουδοποιού Βασίλη Φλώρου με τον τίτλο Α Υ Θ Α Ι Ρ Ε Σ Η.

Στο δημιουργικό σύμπαν της Aυθαίρεση, επιχειρείται η αποδόμηση του πλουραλιστικού στοιχείου που χαρακτηρίζει τις παραδοσιακότροπες φόρμες, γνώρισμα του έως τώρα έργου του δημιουργού ( Στις όχθες της αυγής ℗2010, Legend - EGE | Αλμαγέστη ενός χαμάλη, ℗2015 Chromodiastasi Ltd / MLK | ‘ρῖγος ψυχῆς φορεμάτων, ℗2018 Aganda Music Productions ) και η συνομιλία του με το μινιμαλιστικό στοιχείο του ατμοσφαιρικού, κινηματογραφικού και ποιητικού μουσικο-αισθητικού κόσμου. Την ίδια εκδοχή ακολουθεί, σε αντίστροφη παραλληλία, ο Λόγος, που αντιστοίχως αυτοαίρεται δομικά, αλλά και θεματολογικά, αφήνοντας χώρο ικανό στην αρχιτεκτονική της μουσικής και στην υπερρεαλιστική έλλογη έκφραση, εντός του πάντα κοινωνικά σκωπτικού και ιδεολογικού πλαισίου της γραφής του τραγουδοποιού. Τα επαναληπτικά μοτίβα των παραδοσιακών οργάνων ( στεριανό λαούτο, τζουράς ) συναντούν τα υγρά κλειδοκύμβαλα, μουσικοτροπούν κοινώς με τα συναισθηματικά συχνοτικά ηχοτοπία του μινιμαλιστή μουσικού και ενορχηστρωτή Γιώργου Κελεσίδη, το αισθαντικό δοξάρι της τσελίστα Πέλλας Παπαβασιλείου, το ιδιαίτερο φωνητικό ιδίωμα της Μαρίας Ευλαβή και την νεοσυμβολική εικαστική αποτύπωση του ζωγράφου Λάκη Μουρατίδη, εντάσσοντας τον ακροατή σε ένα ιδιότυπο ποιητικό AmbientFolk περιβάλλον.

Α Υ Θ Α Ι Ρ Ε Σ Η,

το φέρον μέσο,

από τη δημιουργική αυθαιρεσία

στην Ιθάκη της αφαίρεσης,

μέσω της αυτοαίρεσης.

β.φ.

Δημήτρης Καρρας - Νέος δίσκος - "Βίος άστατος"

 

Από το 2012 οι δουλειές που κάνω είναι πολυσυλλεκτικές και ευχαριστώ όλους τους σπουδαίους συναδέλφους που καταδέχονται να τραγουδήσουν κάτι δικό μου.

Έχω όμως να τραγουδήσω μία ολοκληρωμένη δουλειά 10 χρόνια και ένιωσα πάλι την ανάγκη να το κάνω.

Ο Βίος άστατος είναι μία προσωπική εργασία που στην ουσία είναι ένα πέρασμα από μία ζωή σε μία άλλη. Είμαι οπαδός του Shakespeare που λέει ότι έχουμε 7 ζωές.

Δημήτρης Καρράς

Η Πολυξένη Καράκογλου ερμηνεύει το "Εφτά", αφιερωμένο στον Θάνο Μικρούτσικο

 

Ο Θάνος Μικρούτσικος μέσα στην πολυετή πορεία του δεν σταμάτησε ποτέ να αφουγκράζεται τους παλμούς της κοινωνίας και να ακούει νέους καλλιτέχνες και κάπως έτσι επέλεξε την νεαρή σε ηλικία Πολυξένη Καράκογλου το 2019 να συνεργαστούν και να ερμηνεύσει τα πολιτικά του τραγούδια.

Η Πολυξένη, αυτή τη φορά και με το ρόλο του δημιουργού, σε συνεργασία με τη στιχουργό Αθηνά Σπανού, μας παρουσιάζει το τραγούδι «Εφτά», από το album τους με τίτλο «Σημεία στίξης». Ένα τραγούδι αφιερωμένο στη μνήμη του μεγάλου δημιουργού (13/4/47 – 28/12/19) με στίχους και μελωδία που παραπέμπουν στο σπουδαίο έργο του Θάνου Μικρούτσικου!

Την ενορχήστρωση υπογράφουν οι Μάριος Ιβάν Παπούλιας και Αλέξανδρος Κούρος. Έπαιξαν οι μουσικοί Κώστας Παρίσσης (κιθάρες), Αλέξανδρος Κούρος (πιάνο-programming) και Μάριος Ιβάν Παπούλιας (βιολί, μπoυζούκι, μπαγλαμά). Φωνητικά έκαναν οι Χρυσόστομος Καραντωνίου, Πάνος Παπαϊωάννου, Μάριος Ιβάν Παπούλιας και Κώστας Παρίσσης. Η ηχογράφηση, η μίξη και το mastering έγιναν στο Studio Praxis από τον Κώστα Παρίσση.

Εφτά

Σ' είχαν βαφτίσει καπετάνιο της στεριάς

τα δάχτυλα σου οδηγούσανε καράβια

4 νάνους κι άλλους 3 να κουβαλάς

στο πέρασμα σου για να χτίζουνε λιμάνια

Βλέπω στον κόσμο ένα βρέφος που ζητά

δε μεγαλώνει και δεν παίρνει την ευθύνη

Παντού τρυπώνει και στα μάτια μου κοιτά

την ενοχή αυτή που μου 'χει απομείνει

Παίζεις στο πιάνο το μοτίβο σου ξανά

Ρωτάς "πού πας;" και με κοιτάς μέσα στα μάτια

"Εφτά κυνήγια του ακατόρθωτου χρωστάς

Μόνο με πείσμα ανοίγεις μονοπάτια"

Τα πράγματα σου είχες φτιάξει από νωρίς

κι ετοιμαζόσουν για μπουνάτσα και ταξίδι

Γνώμη δεν άλλαξε η μέρα πριν κρυφτείς

μες του καπνού σου το λευκό το δαχτυλίδι

«Η ζωή ήταν σήμερα» από τον Μανώλη Φάμελλο σε βινύλιο

Δελτίο τύπου

Στις καθυστερήσεις, λίγο πριν την λήξη του τρέχοντος έτους, Η ΖΩΗ ΗΤΑΝ ΣΗΜΕΡΑ επανακυκλοφορεί σε βινύλιο αλλά και σε νέα ψηφιακή έκδοση τις αμέσως επόμενες μέρες.

Εμείς σαν πιστοί οπαδοί του ξανασκέψου το, σπεύσαμε βραδέως, πήραμε το χρόνο να το επεξεργαστούμε, πήραμε τη βοήθεια και τα χρήματα των φίλων μας και φτάσαμε με βήματα αργά, πλην όμως εγκαίρως στο επιθυμητό αποτέλεσμα… Άλλωστε ο χρόνος είναι σχετικός, το σήμερα παραμένει αμετακίνητο, το χθες δε λέει να μας αφήσει και το αύριο δεν λέει να φτάσει…

Στην περίπτωση μας τώρα, είναι προφανές εδώ και καιρό πως ο Μανώλης Φάμελλος παίζει και τραγουδά (ή ερμηνεύει!) για ένα φανταστικό κοινό που ενίοτε, υποκαθιστά η ευσυνείδητη και πάντα πρόθυμη ομάδα της εταιρείας του. Χρόνια τώρα γράφει ή αντιγράφει στίχους που δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξηγήσεις ακόμα και σε αυτούς που μοιάζουν ολοένα και περισσότεροι έτοιμοι για καυγά με την πρώτη ευκαιρία.

Προς υπεράσπισή του οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε πως είχε την ατυχία να γεννηθεί μέσα στον πάγο της επταετίας, γεγονός που ήδη του έκοψε κάποιους πόντους.

Αλλά και οι δεκαετίες που ακολούθησαν δεν ήταν το ιδανικό περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα παιδί. Σαν αντίδραση λοιπόν στο γενικότερο ξεφάντωμα, έγινε κάπως κατσούφης κι έμαθε να γελάει από μέσα του στα διάφορα πολιτικά και μη happenings της εποχής όταν σπανίως τον καλούσαν. Άρχισε επίσης να τραγουδά από όλο και πιο μέσα του, πάνω κάτω με τις ίδιες αφορμές…

Η μοναξιά τον έσπρωξε στην παρανομία όπως άλλωστε τόσους νέους της εποχής και για μερικά φεγγάρια δοκίμασε ρόλους όπως πειρατής των ερτζιανών, κουρσάρος της ασφάλτου και λαθρεπιβάτης

των σιδηροδρόμων… Τελικά κάπου μέσα στους δρόμους, νόμισε πως βρήκε τον δρόμο του και με την

μουσική συνέχισε να πορεύεται. Δεν είναι μυστικό πως η κρίση της πανδημίας που διαδέχτηκε την οικονομική κρίση έπληξε ανεπανόρθωτα την κατά τα άλλα συμπαθή τάξη των αποκομμένων από την πραγματικότητα και κακομαθημένων τραγουδοποιών μας. Ο ίδιος δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση αν και κατά βάθος θα το ήθελε πολύ. Δυστυχώς όμως αν και παγιδευμένος για δεκαετίες σε ένα εμφύλιο πόλεμο με το σκοτεινό εαυτό του, δεν κατάφερε να ταιριάξει πειστικά στο προφίλ του αντισυμβατικού ήρωα αλλά ούτε και να πείσει πραγματικά κανέναν να ακολουθήσει το μάλλον

συγκεχυμένο όραμα του.

Υ.Γ. τα παραπάνω φυσικά και δεν έχουν άμεση σχέση με τον δίσκο, καλό είναι όμως να γνωρίζει με ποιον έχει να κάνει κανείς την σήμερον ημέρα. Άλλωστε η ζωή είναι σήμερα…

Δημήτρης Μητσοτάκης - Κατάρα ή ευχή (Τάσος Γιαννίκος)

Ο Δημήτρης έχει κλειστεί στο σπίτι του με την καραντίνα. Του λείπουν οι φίλοι του. Τους φαντάζεται αλλά δεν μπορεί να τους αγγίξει.

Γράφει στο «Ημερολόγιο καραντίνας» τις σκέψεις του. Ό,τι τον προβληματίζει.

"Είναι κατάρα ή ευχή αυτό που μας συμβαίνει είναι το χθες που έφυγε ή το αύριο που μπαίνει…"

Παναγιώτης Σδούκος - «Αγάπη Γιασεμί» - Νέο single

Δελτίο τύπου

Νέα κυκλοφορία του ερμηνευτή Παναγιώτη Σδούκου που φέρει τον τίτλο «Αγάπη Γιασεμί» και προσυπογράφει ο ίδιος τον στίχο και τη μουσική.

«Το Αγάπη Γιασεμί με στίχους γεμάτους λυρισμό και ευαισθησία είναι καμωμένο με όργανα, που ακούμε στις μικρασιατικές εστουδιαντίνες. Eλληνική μελωδία αργού τετράσημου ρυθμού με μικρασιατική ενορχήστρωση, παραδοσιακοφανές & έντεχνο μαζί», αναφέρει στο άκουσμά του η Μουσικολόγος Πανεπιστημιακός Ρενάτα Δαλιανούδη.

Με το τραγούδι αυτό, ο Παναγιώτης Σδούκος εκφράζει τις παραδοσιακές ρίζες, τις βυζαντινές μουσικές του καταβολές, αλλά και τις σύγχρονες καλλιτεχνικές απαιτήσεις και προσλαμβάνουσες. Εμπνέεται από τη «μήτρα» του μουσικού πλούτου & πολιτισμού, τη Μικρασία, συνθέτει αυτοσχεδιαστικά και επικοινωνεί με μια «νέα ανάγνωση» την παραδοσιακή μουσική.

Στο πλαίσιο αυτό και η κινηματογράφηση του κομματιού, η οποία, με την αισθητική του εικονολήπτη Πάνου Ηλιόπουλου, έγινε στην Ελευσίνα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα το 2023, όπου συναντάμε το Ιστορικό Παλαιό Ελαιουργείο, απ’ όπου ξεπηδούν «του μυαλού μας οι σιωπές που θυμίζουνε το χτες», όπως λένε και οι στίχοι του τραγουδιού, ενώ το υγρό της στοιχείο, η θάλασσα παραπέμπει στην Προσφυγιά την οποία αγκάλιασε.

Παίζουν οι μουσικοί:

Δημήτρης Σίντος - κόντρα μπάσο, λαούτο, κιθάρες

Ηλίας Μαντικός - κανονάκι

Χρήστος Δαλιάνης - βιολί

Κάιτατζης Παναγιώτης - ούτι

Μιχάλης Μπακάλης – κρουστά

Ενορχήστρωση: Δημήτρης Σίντος & Παναγιώτης Σδούκος

Recording/Μix: Πασχάλης Παπαζούδης / Summit Music House

Μaster: Νάσος Νομικός / VU Productions

Κινηματογράφηση - Μοντάζ: Πάνος Ηλιόπουλος

Λίγα λόγια για τον Παναγιώτη Σδούκο

Ο Παναγιώτης Σδούκος, με καταγωγή από την Κόνιτσα Ιωαννίνων, είναι απόφοιτος του ΕΚΠΑ στις ανθρωπιστικές επιστήμες και Διπλωματούχος Βυζαντινής Μουσικής με ΜSc Εθνομουσικολογίας & Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας με ειδικότητα στην εκτέλεση & ερμηνεία της Παραδοσιακής Μουσικής & Τραγουδιού του Μουσικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).

Είναι καθηγητής στη Δευτεροβάθμια Ιδιωτική Εκπαίδευση, ενώ παράλληλα διδάσκει παραδοσιακό τραγούδι στο Εκκλησιαστικό Ίδρυμα Βυζαντινής & Παραδοσιακής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Είναι δημιουργός επιμορφωτικών μουσικών εργαστηρίων παραδοσιακού τραγουδιού σεμιναριακού τύπου σε εκπαιδευτήρια, πολιτιστικούς φορείς και συλλόγους που προάγουν τον Ελληνικό Πολιτισμό σε Ελλάδα, Εξωτερικό και Κύπρο.

Έχει βραβευθεί στο Παραδοσιακό Τραγούδι από τον Όμιλο για την Unesco Tεχνών Λόγου & Επιστημών Ελλάδος (21-22 Ιανουαρίου 2014 ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ Δήμου Αθηναίων).

Στο ενεργητικό του έχει δύο ολοκληρωμένες προσωπικές δισκογραφικές δουλειές και το single «Σιωπές», ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος μουσικών projects και χοροθεατρικών παραστάσεων, με εμφανίσεις σε χώρους όπως το Ηρώδειο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Δημοτικά Θέατρα ανά την Ελλάδα κ.ά

Παρουσίαση του βιβλίου "Η μέρα που άρχισε έχει ήδη τελειώσει"

Παρουσίαση του βιβλίου
"Η μέρα που άρχισε έχει ήδη τελειώσει"

του Βασίλη Χουλιαρά

την Πέμπτη 26 Μαΐου 2022
και ώρα 8.30 μ.μ.

Θέατρο Σταθμός
(Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο)

Για το βιβλίο θα μιλήσει η Ευσταθία Δήμου.
Θα αναγνώσει ο Μάνος Καρατζογιάννης.