Σε μουσική και ενορχήστρωση δική του, έχοντας βαδίσει στα συναισθήματα, τις εικόνες, τις αποχρώσεις και τ' αρώματα 7 στιχουργών, όπως αυτοί αφουγκράστηκαν τον Έρωτα, για ένα πρόσωπο για μια κατάσταση, για έναν τόπο, για την ίδια τη Ζωή.
Εννέα τραγούδια του σήμερα, με πολλά στοιχεία από το χθες, μελωδίες σύγχρονες, λαϊκές, παραδοσιακές, από τη Δύση έως τη Σμύρνη, σαν ένα γαϊτανάκι που εναλλάσσει διαθέσεις από την ερωτική περισυλλογή, την απουσία και τον πόνο, μέχρι το χορό και τη γιορτή της ζωής.
Στο βιβλίο – cd, μικρά κείμενα για τον Έρωτα, συνοδεύουν τους στίχους της Χαράς Ρίζου, της Έμυς Μύγια, της Στέλλας Πετρίδου, της Σοφίας Καποράνη, του Κωνσταντίνου Προβατά, του Παναγιώτη Ορνιθόπουλου και του Βασίλη Σαλταγιάννη.
Ερμηνεύουν: Βασίλης Σαλταγιάννης, Ζωή Βεργάκη, Ελένη Νόνη
Οι ηχογραφήσεις έγιναν από τον Θανάση Γκίκα στο StudioMythosκαι από τον Βασίλη Σαλταγιάννη.
Μίξεις, mastering: Θανάσης Γκίκας
Παραγωγή: Βασίλης Σαλταγιάννης
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καθρέφτης σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και από αρχές καλοκαιριού σε όλα τα δισκοπωλεία.
«Ο δίσκος αυτός αποτελεί κατάθεση ψυχής και συναισθημάτων, που βρήκαν δρόμο μέσα από τους στίχους των αγαπημένων συνεργατών, τις μελωδίες των μουσικών, την θερμή συμμετοχή και αγάπη όλων σας. Σας ευχαριστώ από καρδιάς».
Ο νέος ερμηνευτής Χρίστος Μοδέστου μας προτρέπει να ακούσουμε το πρώτο του επίσημο τραγούδι με τίτλο «Έλα μαζί μου». Πρόκειται για μια ιδιαίτερη, ατμοσφαιρική μπαλάντα σε μουσική του συνθέτη Αποστόλη Αρμάγου και σε στίχους εξομολογητικούς, που έγραψε ο Μάρκος Κρητικός. Το υπέροχο αυτό τραγούδι μας υπόσχεται πως ο Χρίστος Μοδέστου θα ομορφύνει τον κόσμο της ελληνικής μουσικής με την καλλιτεχνική του παρουσία.
Έπαιξαν οι μουσικοί Λεωνίδας Πετρόπουλος (κιθάρες, κρουστά, πλήκτρα, βιόλα) και Βασίλης Τριανταφυλλόπουλος (μπαγλαμάς, μπουζούκι, τζουράς). Η ενορχήστρωση και η μίξη έγιναν από τον Λεωνίδα Πετρόπουλο (Studio Anaconda) ενώ η ηχογράφηση της φωνής έγινε στο studio του Μουσείου Βασίλη Τσιτσάνη από τον Στέλιο Καραγιώργο. Τη σκηνοθεσία του video clip υπογράφει ο Θανάσης Σούντας και το artwork του εξωφύλλου έγινε από την Ελένη Άννινου.
Το νέο έργο του συνθέτη Μιχάλη Ανδρονίκου για τρομπόνι και άρπα, με τίτλο In Memoriam Theodore Antoniou, ηχογραφήθηκε με τους εμπνευσμένους ερμηνευτές Αχιλλέα Λιαρμακόπουλο στο τρομπόνι (μέλος των Canadian Brass) και Coline-Marie Orliac στην άρπα.
Η συγκυρία της επικοινωνίας του Ανδρονίκου με τον Λιαρμακόπουλο για πιθανή συνεργασία τη μέρα του θανάτου του Θόδωρου Αντωνίου (ο οποίος υπήρξε δάσκαλος στη σύνθεση του Ανδρονίκου) υπήρξε καθοριστική για τη δημιουργία και ηχογράφηση του έργου.
Το έργο είναι μια αυθόρμητη και ονειρική χειρονομία εκτίμησης και ανάμνησης του Θόδωρου Αντωνίου και είναι αφιερωμένο στους Αχιλλέα Λιαρμακόπουλο και Coline-Marie Orliac, που με τόση αγάπη και καλλιτεχνική αρτιότητα το ερμήνευσαν. Κυκλοφορεί σε όλες τις πλατφόρμες υπηρεσιών ροής.
Με αφορμή τα 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή, η συνθέτρια Πηγή Λυκούδη κυκλοφόρησε πρόσφατα την καινούρια δισκογραφική της δουλειά με τίτλο «Σμύρνης Θυμιάματα».
Το album «Σμύρνης Θυμιάματα» περιλαμβάνει δέκα τραγούδια – ποιήματα που έχει μελοποιήσει η Πηγή Λυκούδη από την ποιητική συλλογή «Γράμματα στην Ιωνία» του Ίωνα ποιητή Γιάννη Π. Ιωαννίδη. Μία συλλογή που έχει βραβευθεί από την Εστία Νέας Σμύρνης το 1984.
Ερμηνεύουν ο Μανώλης Μητσιάς, ο Μάνος Κουτσαγγελίδης, η Μαρία Σουλτάτου και η Γεωργία Αγγέλου.
Όπως σημειώνει η συνθέτις:
«Τα τραγούδια αυτά υπογραμμίζουν το «Αχ!!!» που ακούστηκε από κάθε στόμα την μαύρη ώρα της καταστροφής της Σμύρνης… Αναφέρω τέσσερις στίχους του Γ. Π. Ιωαννίδη, από το έργο μας αυτό, που μίλησαν καταλυτικά μέσα μου και έγιναν πηγή έμπνευσης.
Κύριε, η πατρίδα μου η Ιωνία,
Ένα κομμάτι της Εδέμ.
Άλικο τριαντάφυλλο τ’ Απρίλη.
Τώρα στα πόδια Σου, γερμένη δέεται
για την Ειρήνη αυτού του κόσμου»
To album «Σμύρνης Θυμιάματα» κυκλοφορεί από την FM Records.
Μια ξεχωριστή βραδιά, θα μας χαρίσουν ο Νίκος Ανδρουλάκης και η μουσική του συντροφιά, το Σάββατο 7 Μαΐου, στη μουσική σκηνή Σφίγγα, με τραγούδια που έχουμε αγαπήσει και τραγουδήσει.
Δημιουργίες σπουδαίων Ελλήνων συνθετών και στιχουργών, τραγούδια από τον μουσικό πλούτο της Κρήτης καθώς και τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφικής παρουσίας του Νίκου Ανδρουλάκη:
«Ένα Φεγγάρι Δρόμος», «Μυθικά Καράβια», «Τα Τιμαλφή», «Ένα Κομμάτι Ουρανό», «Λαλήματα Ονείρου», «Στης Μνήμης το Κλαδί» και «Ανεμογιαλός» που κυκλοφόρησε το 2018.
Σε μια εποχή που το Ελληνικό τραγούδι αναζητά τους φίλους του, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Αντώνης Ανδρουλάκης (κιθάρα, τραγούδι), ο Νίκος Παπαναστασίου (πιάνο, ακορντεόν), ο Μιχάλης Νικόπουλος (μπουζούκι, λαούτο), ο Νίκος Ρούλος (μπάσο) και ο Γιάννης Τσουμπρής (τύμπανα, κρουστά) μας καλούν σε αυτό το μουσικό βράδυ, να ενώσουμε τις φωνές μας και να συνταξιδέψουμε με πρίμο αγέρι στα μονοπάτια και στους ουράνιους δρόμους της μουσικής και του τραγουδιού μας.
Μουσική σκηνή Σφίγγα
Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής
(είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 6987844845, 2114096149
sfigamusic@gmail.com
Ώρα έναρξης: 22.00
Γενική είσοδος: 12 ευρώ (στην είσοδο της Σφίγγας)
-Τα εισιτήρια εισόδου είναι θεάματος και δεν περιλαμβάνουν ποτό
Στη Θεσσαλονίκη τον είδα τον κήρυκα του ελληνικού αισθήματος, στο κέντρο που τραγούδαγε, δυο χιλιάδες κόσμος, ημέρα Παρασκευή, πρώτο τραπέζι πίστα, εκείνος ακίνητος στη σκηνή μ’ ένα γκρι κοστούμι, τραγούδαγε απανωτά του χάρου, ζεϊμπέκικα, και στο τελευταίο ξεκούμπωσε ένα κουμπί κι έφερε τρεις βόλτες καθαρόαιμες και μπήκαν είκοσι γκολ απανωτά. Κόμπλαρα.
Τι να του γράψω εγώ. Πού να το πιάσω αυτό το σήμα. Πήγα δειλά και άφησα στη Βένια, τη γυναίκα του, λίγες μέρες μετά, 5 τραγούδια, της τηλεφώνησα και βγήκε από την πίσω πόρτα των καμαρινιών και της έδωσα το σι-ντι. Και είπαμε «άντε, καλορίζικα». Μετά άρχισε ο Δικαιόπολις. Πόσο μου άλλαξε την πίστη ο Δικαιόπολις, τη ζωή μου ίσως. Είπε ο Μητροπάνος στους δικούς του, μην του κολλάτε του Σταμάτη τώρα, έχει Γολγοθά, άστε τον να γράψει με την ησυχία του, έτσι άρχισα να του γράφω, ανάμεσα Αριστοφάνη και Θεσσαλονίκη και Επίδαυρο και περιοδεία, φόρτωνα συνέχεια χαρτάκια με στίχους και νότες στο άθλιο νεσεσέρ με τα κολλύρια, τα αντισταμινικά και τα φυσιομέρ.
Αυγουστος
Γράφω Μητροπάνο, και δεν ξέρω τι να πούμε στον κόσμο μ’ αυτή την κατάσταση, έχω ευθύνη, είναι σαν να γράφω το λόγο του πρωθυπουργού, και ποιου πρωθυπουργού εδώ που τα λέμε, ενός πρωθυπουργού που έχει χρόνια τα παράσημα της ευρείας πίστης του ελληνισμού απανταχού».
Οκτώβριο μπήκαμε στο στούντιο. Πρώτο τραγούδι το «Όταν έχω εσένα», ήδη πολυαγαπημένο από την παράσταση
Στη διαδρομή, ανακάλυπτα βήμα βήμα τον τραγουδιστή μου, μια πλατιά αντρική έρημος, με μοναδική όαση τη στιγμή της αλήθειας,
Ο Μητροπάνος δεν έχει όρια την ώρα της κατάκτησης, βούταγε στα μαύρα νερά σαν μεγάλο σιδερένιο καράβι με την ύστατη κραυγή του ανθρώπου αποτυπωμένη στο ντι εν έι του, Έλληνας πρώτης κοπής, και γω δίπλα με όρθια την κρίση μου, όσο μπορούσα, να φωτίζω μ’ ένα φακό την έξοδο, φράση φράση όπως στη ζωή, περίμενα ν’ ακούσω αυτό που θα μου ξεσηκώσει την πίστη μου για το τραγούδι από την αρχή. «Αν δεν με σταματήσετε, θα γράφω συνέχεια» είπα, «κορόιδα είμαστε να σε σταματήσουμε;» είπε. Άλλη μια φορά μου είπε «εγώ το βαριόμουν το στούντιο, αυτό μ’ αρέσει, δεν βλέπω την ώρα».
Τη μέρα που τραγούδησε το «Μοίρασα», από τα αγαπημένα μου, στη φράση «κι έζησα εφτά θανάτων ερημιά» τον ένιωσα τον κραδασμό, αυτή τη δροσιά που σου ’ρχεται στο διάφραγμα, πριν ξεσπάσει σε βροχή, το ξεστόμισε μ’ όλη του την ενέργεια, και γύρισε και μου ’στειλε ένα φιλί.
Γράψαμε δίπλα δίπλα στον πάγκο της κονσόλας, δεν πήγε μέσα, πίσω από το τζάμι, ποτέ! Δεν ήθελε, με ήθελε δίπλα, εκεί, στον πάγκο «και ξανά στην κουκέτα, δεν γουστάρω ετικέτα», τα είδα όλα, με τυφλή ησυχία, όλο το σώμα να στέλνει το σήμα στο λαρύγγι.
Άψογος. Μερσεντές πρώτης γενιάς που λέει ο λόγος.
Με εντυπωσιάζει η γνώση του ανθρώπινου αισθήματος που έχει αποθηκεύσει» μου είπε η Λίνα Νικολακοπούλου όταν της έστειλα το «Γεια»
Έκλαψα πολύ εκείνο το μεσημέρι, ειδικά με το «Υποβρύχιο», νόμιζα ότι άκουγα όλους τους Έλληνες εργαζόμενους που ξεγελάστηκαν και βρέθηκαν μ’ ένα μπλου τουθ και μια κωλοκάρτα βιζού να κυνηγάν την αυτυχία!
Τωρα ακουγοντας το ,μετά απο καιρό,νιωθω ο τι αφησαμε ενα ιχνος στην εποχη.
Ηταν η τελευταια του ηχοληψια.
Ηθελα πολυ να κανουμε αλλο ενα,στο καπακι.
Δεν ηθελε ο Θεος.
Χαραματα στο ινμποξ
η Ρούλα Γεωργακοπούλου,μουγραψε
"πεθανε ο Μητροπανος;"
"Μισο λεπτο να το τσεκαρουμε"
Κανεις δεν ηθελε να το καταπιει.Κλαψαμε.
Εκλεισε την πορτα του λαικου τραγουδιου πισω του.
Ετσι ενιωσα.
"Τουδωσες χαρα",μουπε λακωνικά η Λίνα."αυτο να σκεφτεσαι".
Δεν εχει πια σημασια.
Εχω παντα την αισθηση,ο τι βαρεθηκε να προσεχει,να μην πινει,να μην παθιαζεται.
Μοναχικος και στρεττος.Καθαρος.
Παληκαρι.
Μια γη ελληνικη
απατητη απ τον εχθρο εσαει.
Το Ζωη Νταλικα Κοκκινη του τοχα γραψει σ ενα σι ντι πριν.
Μ αφησε ενα μυνημα οταν το ελαβε
"Ευχαριστω για το ποιημα που μου χαρισες".
"Ακουνε τα ζειμπεκικα σαν το πατερ ημων"
Τοχε βαλει ο Ηλιας ο νταλικιερης ο φιλος απ τη Λαρισα μεσα στην Εθνικη στα Τεμπη νυχτα ωρα στη διαπασων με τη νταλικα του την κοκκινη και βγηκε και το χορεψε.
Ο Μανώλης Μητσιάς και η Μαργαρίτα Ζορμπαλά μας καλωσορίζουν στη σκηνή του ιστορικού χώρου του Φιλολογικού συλλόγου ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ, για τέσσερα μοναδικά ρεσιτάλ αφιερωμένα στο έργο του οικουμενικού Μίκη Θεοδωράκη, τις Παρασκευές 1 και 8 και τα Σάββατα 2 και 9 Απριλίου.
Στενοί συνεργάτες και οι δύο, επί σειρά ετών, με τον δημιουργό, συναντιούνται ξανά μετά από χρόνια, για να τιμήσουν τον Συνθέτη-μαχητή -μουσικό, την πολυτάλαντη αυτή προσωπικότητα που σφράγισε τον αιώνα. Τον άνθρωπο που αφιερώθηκε στη μουσική και στην ποίηση και που μέσα από τα τραγούδια του, οι Έλληνες αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης γνώρισαν τους μεγάλους μας ποιητές, Ρίτσο, Ελύτη, Αναγνωστάκη, Λειβαδίτη κ.α.
Ο Μανώλης Μητσιάς και η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, με έναν ανεκτίμητο θησαυρό ο καθένας τους, με πολλούς κύκλους τραγουδιών του που ερμήνευσαν πρώτοι στη δισκογραφία, αλλά και με πολλές συνεργασίες τους στις συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη σε όλο τον κόσμο, θα μας ταξιδέψουν στο μουσικό του σύμπαν με τη δική του αισθητική, έτσι όπως την διδάχτηκαν από τον ίδιο.
Από τις μπαλάντες σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστάκη, με τις οποίες ξεκίνησε την μουσική της διαδρομή, η Μαργαρίτα όταν τις ερμήνευσε στα 17 της χρόνια, στα λαϊκά του Μίκη που ο συνθέτης εμπιστεύθηκε στον Μανώλη Μητσιά και από το Μεθυσμένο κορίτσι στην Πολιτεία Γ. Ο κατάλογος είναι μακρύς και συναρπαστικός, γιατί το έργο του Μίκη συνδυάζει την περίτεχνη σύνθεση με την λαϊκή τέχνη, η μουσική του βρίσκεται σε διαρκή αναφορά με την ελληνική γλώσσα, την παράδοση την ιστορία και την ποίηση.
Στη συνάντηση αυτή, οι δύο καλλιτέχνες αναπολούν, νοσταλγούν συγκινούνται, αφηγούνται στιγμές που έζησαν δίπλα του και οι δύο επί σκηνής, μοιράζονται τα τραγούδια και τις εμπειρίες τους από αυτή την διαδρομή, κινητοποιούν τη συλλογική μνήμη και μας προσκαλούν να συμπορευτούμε με μια βαθιά υπόκλιση στον συμπαντικό αυτόν Έλληνα.
Τον Μανώλη Μητσιά και την Μαργαρίτα Ζορμπαλά συνοδεύουν οι μουσικοί Αχιλλέας Γουάστωρ στο πιάνο και τις ενορχηστρώσεις, Ηρακλής Ζάκκας στο μπουζούκι και στο μαντολίνο και Τίνα Ντουφεξιάδου στο τσέλο. Υπεύθυνος ηχοληψίας ο Δημήτρης Μπουρμπούλης.
